Z różańcem w dłoni do Pani Roztocza

W niedzielę, 23 września, w sanktuarium maryjnym w Krasnobrodzie odbyło się Regionalne Spotkanie Podwórkowych Kółek Różańcowych Dzieci. Na spotkanie to przybyło do Pani Roztocza ok. 800 dzieci z terenu diecezji zamojsko-lubaczowskiej i nie tylko, bo przyjechały również dzieci z kilku parafii archidiecezji lubelskiej. Dzieciom towarzyszyli rodzice i opiekunowie

Na rozpoczęcie spotkania w krasnobrodzkim sanktuarium zgromadzonych w kościele powitał i pozdrowił o. Piotr Dettlaff (CSsR) z Radia Maryja. W spotkaniu Podwórkowych Kółek Różańcowych Dzieci miała również wziąć udział Madzia Buczek – założycielka Podwórkowych Kółek Różańcowych, ale ze względu na zły stan zdrowia połączono się z nią tylko telefonicznie; wyraziła radość ze spotkania dzieci u Pani Krasnobrodzkiej oraz skierowała do wszystkich słowa swoich życzeń i pozdrowień. Madzia Buczek zachęcała wszystkich do pięknej modlitwy, jaką jest Różaniec. Mówiła: „Bardzo się cieszę, że tak wielu z Was odpowiedziało na zaproszenie Matki Najświętszej i przybyliście do Krasnobrodu (…). Trzeba nam szerzyć modlitwę różańcową w domu, szkole, w klasie. Trzeba nam to czynić z wielką odwagą i radością w sercu, nie bojąc się, nie wstydząc tego, że ktoś może nas wyśmiać, ale chciejmy czynić to z miłości do Matki Najświętszej. (…) Życzę Wam tego, abyście wytrwali w codziennym odmawianiu Różańca świętego”. Następnie poprowadziła modlitwę cząstką Różańca świętego.
Pierwsze „koło” założyła w 1997 r. właśnie Madzia Buczek, która ze swoimi kolegami z podwórka zaczęła modlić się modlitwą na różańcu. Dziś Podwórkowe Kółka Różańcowe skupiają ok. 150 tys. dzieci w 32 krajach na wszystkich kontynentach świata. Postawa dzieci z Podwórkowych Kół Różańcowych jest kontynuacją misji pastuszków z Fatimy: Hiacynty, Łucji i Franciszka. Modlitwą różańcową ogarniają cały świat. Członkowie kół mogą gromadzić się na modlitwie wspólnej bądź, o ustalonej godzinie, modlić się w swoim domu.
Założycielka tego wielkiego dzieła pragnie każdemu przekazać jak bardzo potrzebna jest modlitwa na różańcu. „Pamiętajcie, że przez Różaniec możecie wszystko przezwyciężyć” – pisze na stronie internetowej PKRD. „Zobaczcie, jak bardzo w naszych czasach potrzebna jest modlitwa różańcowa, o którą błaga nas Matka Boża. (…) Dlatego błagam Was, pomóżcie Matce Bożej zwyciężyć!”.
Centralnym wydarzeniem krasnobrodzkiego spotkania była Eucharystia, której przewodniczył i homilię wygłosił ks. Maciej Lewandowski, wikariusz parafii Nawiedzenia NMP w Krasnobrodzie.
Nawiązując do niedzielnej Ewangelii ks. Maciej mówił: „Pan Jezus mówi dziś do każdego z nas, że jeśli chcemy być wielcy, to musimy umieć służyć drugiemu człowiekowi. To jest bardzo trudne, ale Pan Jezus pokazał nam, że tak można. Bo On jak przyszedł na świat to służył człowiekowi, czynił dla ludzi cuda, pomagał im, uzdrawiał, rozmnażał chleb (…). A w jaki sposób my możemy służyć drugiemu człowiekowi, tym na drugim końcu świata, biednym w Afryce, papieżowi, misjonarzom? Oto możemy to czynić właśnie modląc się. Bo gdy modlimy się na różańcu, to mamy modlić się nie tylko w swojej intencji – bo tak jest najłatwiej. Ale w Podwórkowych Kółkach Różańcowych służymy innym, modląc się za innych. Poprzez modlitwę różańcową służymy innym i stajemy się jak Pan Jezus”.
W koncelebrze wzięli udział również o. Piotr Dettlaff CSsR oraz ks. Tadeusz Maciejko z parafii Trójcy Świętej w Komarowie. Na spotkanie wraz z dziećmi przybyło również wielu kapłanów. Spotkanie ubogacone było pięknym śpiewem w wykonaniu zespołów działających przy parafii Nawiedzenia NMP w Krasnobrodzie – scholi Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży oraz scholi dziecięcej, która koncertem pieśni religijnych zakończyła spotkanie w naszej świątyni. Celem spotkań regionalnych organizowanych przez Radio Maryja jest wspólna modlitwa, dzielenie się świadectwami o mocy modlitwy różańcowej oraz propagowanie modlitwy różańcowej wśród dzieci.
Uczestnictwo dzieci w PKRD związane jest z deklaracją codziennej modlitwy różańcowej w intencjach: za Ojca Świętego – o zdrowie i potrzebne łaski dla Niego, za Kościół Święty, za biskupów, kapłanów i siostry zakonne, za misje, za dzieci nienarodzone, o nawrócenie grzeszników, o pokój na świecie.
Dopełnieniem całej uroczystości był słodki poczęstunek dla wszystkich uczestników. Była też okazja, aby każda z przybyłych grup za pośrednictwem TV TRWAM wypowiedziała słowa życzeń i pozdrowień dla swoich najbliższych.
Chciejmy wszyscy odpowiedzieć na orędzie Maryi, która wzywa wszystkich ludzi do codziennego odmawiania Różańca. To wezwanie Maryi jest aktualne także dzisiaj. Potrzeba naszej wytrwałej modlitwy, by na świecie mógł zapanować pokój i zwyciężyło dobro. Matka Boża prosi także Ciebie o codzienną modlitwę różańcową. To tak niewiele, a jak wiele łask możemy wyprosić dla siebie, swoich najbliższych, dla Ojczyzny i całego świata. Może miesiąc październik będzie dla Ciebie czasem, w którym rozkochasz się w modlitwie różańcowej i staniesz się apostołem Matki Najświętszej, by pomagać Jej w przemianie świata i ratowaniu grzeszników.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W październiku częściej niż w innych miesiącach roku rozbrzmiewa na całym świecie modlitwa różańcowa. Częścią składową tej modlitwy wypowiadanej przez niezliczone rzesze wiernych w różnych językach jest „Pozdrowienie Anielskie”. Jest to modlitwa „anielska”, piękna i bardzo ważna, ponieważ pierwsza jej część to słowa pochodzące od samego Boga, a przekazane na ziemię przez Anioła Gabriela zapisane w Ewangelii św. Łukasza. Natomiast druga część „Pozdrowienia” to dwie wstawiennicze prośby Kościoła. „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą” (Łk 1, 28). W naszych codziennych modlitwach posługujemy się tradycyjnym staropolskim tłumaczeniem, dlatego mówimy „Zdrowaś Maryjo”. Jest to pozdrowienie w formie greckiej, oznacza dosłownie „raduj się”. W takiej też formie zostało przetłumaczone na język cerkiewno-słowiański: „Radujsia Błagodatnaja – raduj się Napełniona Łaską”. Słowa te wypowiedział Boski wysłannik Gabriel, nic więc dziwnego, że Maryja w pierwszej chwili zlękła się zobaczywszy Anioła. W dziejach narodu wybranego znane są wypadki, że takie spotkanie znaczyło tyle, co upomnienie, albo też zapowiadało karę Bożą. „Nie bój się...”, to nie kara, lecz słowa uznania, słowa, które spośród wszystkich ludzi na ziemi usłyszała tylko Ona, jedyna kobieta – Maryja. Nigdy ani przedtem, ani potem, nikogo nie pozdrowił w ten sposób Boży Wysłaniec, nigdy i nikogo więcej tak Bóg nie wywyższył. Pan był z Nią, ponieważ zawsze była bez grzechu, i tylko Ona mogła w każdej chwili powiedzieć „Oto ja służebnica Pańska”, bo zawsze służyła Bogu i dobru. „Pełna łaski”, a więc cała święta, wybrana przez Boga, aby być narzędziem w Jego zbawczym planie „...Znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus” (Łk 1, 30-32). W ten sposób wypełnia się obietnica dana ludziom przed wiekami, Maryja wraz ze swym Synem zetrze głowę węża – szatana. Gdy zgodziła się przyjąć Boży plan zbawienia, stała się „Domem Złotym”, „Przybytkiem Ducha Świętego” i „Darochranitielnicą”, co w terminologii Kościołów wschodnich oznacza złoty domek ustawiony na ołtarzu, który ochrania i okrywa Dary – Ciało i Krew Jezusa przeznaczone dla chorych. Ona jest taką Darochranitielnicą wówczas, gdy nosi w sobie Jezusa przed narodzeniem, gdy opiekuje się Nim w Nazarecie, gdy interesuje się Jego nauczaniem i wówczas, kiedy stoi bolesna pod Krzyżem, a także dziś, gdy ochrania Kościół. Głównym celem uwielbienia jest Sam Bóg. Maryja, Aniołowie, Święci i całe stworzenie Jemu cześć oddaje. Trzeba jednak pamiętać, że Bóg stworzył człowieka „na swój obraz” (Rdz 1, 27), a Maryja jest Jego najpiękniejszym dziełem – obrazem. Jeśli sam Bóg tak pięknie Ją pozdrawia, to my Jego dzieci, Jego dzieło trochę mniej udane, powinniśmy czynić podobnie, mając na uwadze to, że w Niej jest Pan, a więc nasze słowa uwielbienia są jednocześnie skierowane do Pana Boga, tylko jeszcze bardziej upiększone i udoskonalone przez Maryję. Henry Bars napisał: „W jednym «Zdrowaś Maryjo» jest więcej światła i chwały niż we wszystkich witrażach katedralnych” (za Ivo Bagarić). „Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen”. To jest druga część „Pozdrowienia”, w której zawarte są prośby całego Kościoła, który jest święty, bo Chrystusowy, ale jednocześnie grzeszny, bo należą do niego także grzesznicy. Nasza modlitwa będzie skuteczna tylko wtedy, gdy uświadomimy sobie i uznamy naszą grzeszność. Pokornie prosimy Maryję o wsparcie teraz, czyli w całym naszym życiu na ziemi, a więc gdy jesteśmy dziećmi, potem kiedy dorośniemy, we wszystkich naszych działaniach i poczynaniach. Nasze prośby są bardzo zróżnicowane, jedne dotyczą spraw bardzo trudnych, bolesnych, czasem z naszego punktu widzenia beznadziejnych. Inne to codzienne jakieś małe sprawy. Takich próśb jest bardzo wiele, wystarczy udać się do jakiegoś sanktuarium, choćby przed obraz płaczącej Matki Bożej z archikatedry lubelskiej, gdzie na klęcznikach znajdziemy tabliczki z napisem: „Tu się modliłem, zostałem wysłuchany”. Bóg troszczy się o każdego człowieka, dlatego pozwala Jej działać, jest przecież „Służebnicą Pańską” dlatego tyle razy przychodzi z Nieba na ziemię, aby przypominać grzesznikom wolę Bożą, aby prosić, napominać a także uzdrawiać. O to „teraz” zapewne często modlimy się, szczególnie, gdy jest nam ciężko, ale ostatnia prośba zawarta w „Zdrowaś Maryjo” dotyczy godziny naszej śmierci. Mówienie dziś o cierpieniu i śmierci jest tematem niechcianym i jakby wstydliwym. Liczy się tylko młodość, uroda, sprawność, pieniądze, konkurencja, jakby nie było dalszego ciągu ludzkiego życia, które zmierza przez cierpienie, starość i choroby do śmierci. Dla człowieka wierzącego śmierć jest przejściem do „Domu Ojca”, ale do tego, tak jak do wszystkich ważnych wydarzeń w życiu trzeba się przygotować. Nawet w chwili śmierci szatan zrobi bardzo wiele, by człowieka oderwać od miłości Bożej. I właśnie wtedy bardzo potrzebna jest nam pomoc. Któż może być bardziej pomocny jeśli nie Matka Boża? „Módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej”. Wilhelm Huenermann w życiorysie św. Jana Vianneya pt. „Święty i diabeł” pisze, że pewien oficer francuski wychowany w wierze katolickiej, ale nie praktykujący popełnił samobójstwo skacząc z mostu do rzeki. Jego żona, głęboko wierząca, bardzo rozpaczała sądząc, że jej mąż został potępiony. Przyszła więc do ks. Vianneya i rzuciła się przed nim na kolana. Św. Proboszcz „...popatrzył na nią chwilkę. – Księże proboszczu – wyjąkała. Ks. Vianney pochylił się nad nią i szepnął: – Jest zbawiony. Zmieszana dama podniosła się. – Co ksiądz powiedział? – powiedziałem pani, że jest zbawiony. Pomiędzy barierą mostu a powierzchnią wody miał czas, by wzbudzić akt żalu. Matka Najświętsza wyjednała mu tę łaskę. – Skąd to ksiądz wie? – Wiem moje dziecko, wiem. W maju odmówił z panią jedno Zdrowaś Maryjo przed obrazem Matki Bożej. Przypomina sobie Pani? Z powodu tego jednego Zdrowaś Mario dobra Matka Boża wyjednała mu łaskę pokuty i miłosierdzie Boże. Ale niech się pani za niego modli. Czeka na modlitwy pani w czyśćcu”. Każdy człowiek musi być świadomy tego, że gdzieś i kiedyś zakończy swoje życie. Tylko dla jednych będzie to kompletnym zaskoczeniem, może nawet panicznym strachem, a dla innych momentem nawet bardzo oczekiwanym. Nikt nie zna czasu zejścia z tego świata. „A gdy będziemy schodzić z tego świata, niechaj nas niosących pełne naręcza dobrych uczynków, przedstawi Tobie Najświętsza Dziewica Wniebowzięta, najdoskonalszy owoc ziemi, abyśmy zasłużyli na przyjęcie do wiecznego szczęścia” (Modlitwa na poświęcenie ziół i kwiatów, Agenda Lit.). Słowami „Pozdrowienia Anielskiego” modlą się także nasi bracia z Kościołów wschodnich. Pierwsza część tej modlitwy jest niemal identyczna z wersją zachodnią, natomiast nieco zmieniona jest jej druga część i brzmi ona w wolnym tłumaczeniu tak: „... Błogosławiony owoc żywota Twojego, ponieważ porodziłaś Zbawiciela dusz naszych” (Błagosłowien płod czrewa Twojego, jako Spasa rodiła jesi dusz naszich”).