W „Niedzieli” nr 3 z 16 stycznia br. ukazała się nota wyjaśniająca manipulację związaną z książką „Katastrofa smoleńska. Dzień po dniu, godzina po godzinie”, a dokładnie z próbą podstępnego wciągnięcia Jasnej Góry oraz tygodnika „Niedziela” w promocję tej publikacji. Warto z tego powodu poświęcić tej książce więcej uwagi. Oto mamy w niej sugestię, że jej redaktorem jest paulin o. Henryk Pietraszewicz (Jasna Góra stanowczo stwierdza, że nie ma zakonnika o takim nazwisku). Z kolei w stopce redakcyjnej napisano, że tekst książki pochodzi z dwumiesięcznika „Jasna Góra” (nie było w tym periodyku takiego tekstu). W przedmowie do książki jest fragment kazania przeora Jasnej Góry o. Romana Majewskiego, wygłoszonego w dniu katastrofy 10 kwietnia (całość kazania zamieszczono na str. 28-29, a ojca przeora zapewniono, że będzie to obiektywna książka o katastrofie smoleńskiej). Zreprodukowano również Obraz Matki Bożej Częstochowskiej oraz sukienkę wdzięczności z fragmentem rozbitego samolotu Tu-154 M. Wszystko po to, aby książkę uwiarygodnić, nadać jej cechy prawdziwości i obiektywności. Dodać należy, że książkę wydało częstochowskie wydawnictwo „Sfinks”. Jest ona obecna niemal na wszystkich półkach księgarskich, reklamowana z przekonaniem, że powinien ją przeczytać każdy Polak.
Jakie treści zawiera ta publikacja, napisana absolutnie w duchu prorosyjskim, o czym świadczy bodaj dobór fotografii. Wyjątek stanowi zamieszczenie tylko zdjęć śp. Pary Prezydenckiej. Nie ma natomiast fotografii prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego, generałów Wojska Polskiego, księży biskupów, wicemarszałków polskiego parlamentu, szefów urzędów centralnych czy przedstawicieli Rodzin Katyńskich. Jest natomiast pięć zdjęć premiera Rosji Władimira Putina i dwa zdjęcia prezydenta Dmitrija Miedwiediewa. Bodaj już to tworzy dominujący przekaz o Putinie, który współczuje Polakom, wzmocniony nieprawdziwym stwierdzeniem w ostatnim zdaniu książki, które brzmi: „7 kwietnia 2010 r. w Katyniu premier Władimir Putin przeprasza za zbrodnię katyńską”. Niestety, nie przeprosił, a jedynie złożył całkowitą odpowiedzialność za zbrodnię na Stalina.
Zwyczajna nieprawda wyziera z informacji o tym, jak doszło do dwóch osobnych uroczystości w Katyniu: premiera Donalda Tuska 7 kwietnia oraz prezydenta Lecha Kaczyńskiego 10 kwietnia. Dziś już wiadomo, że wszystkim sterowali Rosjanie, a konkretnie premier Putin, który nie chciał wspólnego z Prezydentem RP uczczenia pamięci ofiar w Katyniu. Nie ma więc w książce słowa o tym, że Putin dopiero wówczas zaprosił Tuska do Katynia, gdy już wiedział, że prezydent Kaczyński organizuje polskie uroczystości w Katyniu 10 kwietnia. Dlaczego jednak premier Tusk tak ochoczo na to przystał? Powinien był wiedzieć, że Putin rozgrywa partię przeciw Prezydentowi RP, że wręcz nienawidzi go za to, iż pokrzyżował mu plan przejęcia Gruzji, nie mówiąc już o sprzeciwie Lecha Kaczyńskiego wobec budowy gazociągu niemiecko-rosyjskiego z pominięciem Polski czy o uwrażliwieniu UE na „wojenną” politykę energetyczną Rosji. Takich treści w książce nie znajdziemy - przeciwnie, Lech Kaczyński pokazany jest jako słaby prezydent, bez politycznej wizji. Nie wiadomo, czemu mają służyć obficie cytowane negatywne komentarze o agresywnym języku prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego, o jego sterowaniu emocjami Polaków. Nie znajdziemy dobrego słowa o obrońcach krzyża na Krakowskim Przedmieściu. Bardzo ciepło natomiast, wielokrotnie, zawsze pozytywnie przedstawiani są Donald Tusk i Bronisław Komorowski.
Ileż braków i nieścisłości jest w informacjach o wyborze procedur i przebiegu śledztwa, a faktycznie o oddaniu śledztwa przez rząd premiera Tuska stronie rosyjskiej. Nie znajdziemy więc w książce informacji o braku dostępu polskiej strony do podstawowych dowodów śledztwa, czyli do tzw. czarnych skrzynek, nie ma słowa o niszczeniu wraku samolotu. Brakuje analizy przebiegu katastrofy, w tym faktu podawania błędnych informacji przez rosyjskich kontrolerów lotu odnośnie do położenia samolotu, ścieżki lądowania itd.
Podsumowując, jest to publikacja napisana i wydana na zamówienie naszego wschodniego sąsiada, ponieważ każde, nawet niewyraźnie sformułowane kontrowersje wokół katastrofy smoleńskiej są wyjaśniane w duchu widzenia władz rosyjskich. Mało więc napisać, że książce brakuje rzetelności i uczciwości, ale nasuwa się nieodparcie wniosek, iż głównym celem tej publikacji nie było upamiętnienie ofiar tragedii smoleńskiej ani także dochodzenie jej przyczyn, ale tworzenie pozytywnego wizerunku władz Rosji wśród Polaków. Idąc za tą myślą, można tę książkę porównać do raportu MAK, który jednostronnie i bezpodstawnie obwinia za katastrofę smoleńską polskich pilotów, a także gen. Błasika i w domyśle prezydenta Kaczyńskiego, opierając się nie na dowodach, ale na spekulacjach.
Warto jeszcze dodać informację z książki, że od każdego sprzedanego egzemplarza jedna złotówka jest przekazana na rzecz Fundacji „10 Kwietnia”, która wspiera rodziny ofiar katastrofy smoleńskiej, a szczególnie osierocone dzieci zmarłych. Do grona fundatorów i członków założycieli Fundacji należy też Agora SA, wydająca m.in. „Gazetę Wyborczą”.
Liczę na to, że Jasna Góra wystąpi do prokuratury o naruszone dobra i cała sprawa znajdzie właściwy finał w sądzie.