Dzień rodziny Kózków był wypełniony modlitwą. Rozpoczynał się od śpiewu Godzinek, wspólnie też odmawiano poranny i wieczorny pacierz, a w południe „Anioł Pański”. Bł. Karolina była zelatorką Żywego Różańca, należała do Bractwa Wstrzemięźliwości, włączała się także w apostolską działalność swego wuja Franciszka Borzęckiego, który prowadził wiejską bibliotekę. Karolina często w dzień powszedni chodziła do kościoła, początkowo do Radłowa (ponad 7 km), potem do Zabawy (3 km).
Miłość do Boga objawiała się u bł. Karoliny nie tylko w modlitwie, ale i w codziennych, starannie wykonywanych czynnościach gospodarskich, takich jak praca w polu czy pomoc w domu. „Pracujmy, nie mitrężmy, aby nas Jezus kochał” - mówiła bł. Karolina do koleżanek grabiących razem z nią siano na łące.
Na stronie internetowej: www.pz.lap.pl zamieszczono wiele próśb, m.in. „o upragnionego dzidziusia”, świadczących o tym, że bł. Karolina nieoficjalnie jest także patronką matek. W Zabawie mówią o niej „nasza Karolcia” lub „nasza Święta”. - Pomaga wszystkim w potrzebie - mówi pan Grzegorz. - Potrafi nawet naprawić samochód, za co zobowiązałem się odmówić do niej nowennę i osobiście uznać bł. Karolinę, obok św. Krzysztofa, za patronkę kierowców.
Liczne prośby i podziękowania, nadsyłane drogą elektroniczną i pisane na kartkach w domu i w kościele, są czytane w Zabawie podczas nowenny do bł. Karoliny, a także podczas nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Świadectwa o ogromie łask wyproszonych za przyczyną tej młodziutkiej Męczennicy zawiera również księga łask, znajdująca się w sanktuarium.

Patronka czystej miłości

16-letnia dziewczyna zginęła od wielu bestialskich pchnięć bagnetem 18 listopada 1914 r., broniąc swego dziewictwa przed rosyjskim żołnierzem. Bł. Karolina szczególnie czciła św. Stanisława Kostkę, patrona młodzieży i wzór czystości. Śmierć w obronie niewinności poniosła w czasie przeżywanej przez siebie i odprawianej w parafii nowenny do św. Stanisława.
Ks. Zbigniew Szostak jest pomysłodawcą „pierścienia czystości”, adresowanego do wszystkich, a zwłaszcza do tych, którzy pragną zachować czystość seksualną do ślubu, którzy pragną kochać czystą miłością. Ks. Zbigniew zaznacza: - Pierścień bł. Karoliny przeznaczony jest także dla osób, które potrzebują wsparcia, aby czystość odbudować. W Zabawie na sarkofagu-relikwiarzu bł. Karoliny młodzi składają swoje pierścienie do poświęcenia i proszą o realizowanie swojego powołania na drodze czystej i pięknej miłości. Obrzęd ten dokonuje się każdego 10. i 18. dnia miesiąca. Przed założeniem pierścienia zachęca się, aby odmówić litanię do bł. Karoliny i modlitwę o jej kanonizację oraz dokonać osobistego aktu zawierzenia.
Pierścień bł. Karoliny to duży sygnet, na którym widnieje kwiat lilii - symbol dziewictwa i czystości. Nosi się go na serdecznym palcu. To nie ozdoba, ale zewnętrzny znak świadomego wyboru, miłości dwojga ludzi, która otwiera drogę do nieznanej dla wielu krainy szczęścia. Miłości, która otwiera przed człowiekiem bramy raju, a nie staje się przedsionkiem piekła. Na stronach internetowych, a także na specjalnej wystawie w sanktuarium można zobaczyć ciekawe zdjęcia pierścienia i przeczytać świadectwa osób, które go przyjęły.
Pierścień bł. Karoliny można nabyć w sanktuarium w Zabawie lub w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży, którego bł. Karolina jest patronką razem ze św. Stanisławem Kostką, a także przez Internet www.ksm.org.pl lub zamawiając go, za pośrednictwem poczty. Z okazji peregrynacji relikwii bł. Karoliny w parafiach w całym kraju również będzie możliwość poświęcenia pierścienia i dotknięcia relikwiarza Błogosławionej.
W kulturze naszych czasów dziewictwo zostało sprowadzone wyłącznie do sfery seksualnej. Przykład Maryi Dziewicy pomaga nam je rozumieć w pełniejszym świetle, w oddaniu we wszystkim Bogu i Jego zamiarom, jako synonim wyłącznej miłości Stwórcy. Cnota czystości tworzy bowiem cały wizerunek moralny człowieka.

Apostołka Krzyża Chrystusowego

18 listopada 1914 r. w lesie w Wał-Rudzie napastnik chciał uderzyć szablą swoją ofiarę w głowę. Karolina odwróciła się i widząc wzniesione do uderzenia ostrze, zasłoniła się ręką, wskutek czego odniosła głęboką ranę na przedramieniu, sięgającą łokcia. Odruchowo próbowała zatrzymać broń, chwytając ostrze lewą ręką. Prześladowca jednym szarpnięciem rozciął wszystkie palce i w trakcie szamotania zranił ostrzem nogę dziewczyny w okolicy kolana. Kolejne uderzenie od lewego ramienia w kierunku prawej piersi sięgnęło kości. Rozwścieczony oporem sołdat uderzał, gdzie popadło, rozcinając szyję i krtań, powodując tym samym niemal natychmiastową śmierć ofiary.
Ciało męczennicy znaleziono w lesie dopiero 4 grudnia 1914 r. W 1917 r. nastąpiło przeniesienie ciała Karoliny do grobowca zbudowanego na placu przykościelnym, ufundowanego przez jej rodziców. W 1981 r., kiedy rozpoczął się proces beatyfikacyjny, ekshumowano ciało Karoliny i przeniesiono je do sarkofagu zbudowanego w wieży kościoła. 18 marca 1987 r. przeprowadzono rozpoznanie doczesnych szczątków bł. Karoliny i umieszczono je w metalowej trumience, wbudowanej w nowy ołtarz. To tutaj, pod ołtarzem parafialnego kościoła, jest największy relikwiarz bł. Karoliny i niepowtarzalny symbol drogi do świętości zdobywanej w parafialnej wspólnocie.
Tradycyjnie 18. dnia każdego miesiąca odbywa się Droga Krzyżowa szlakiem męczeństwa bł. Karoliny - drogą, którą 18 listopada 1914 r. 16-letnia Karolina uciekała przed żołnierzem. Przy każdej stacji stoi duży kamień z kolejnym wersetem Psalmu 16 oraz krzyż. Pielgrzymi, trwając na modlitwie, rozważają stacje Drogi Krzyżowej Chrystusa, ukrzyżowanego w osobie bł. Karoliny, w krzyż wstawione są ryciny przedstawiające kolejne wydarzenia z drogi męczeństwa bł. Karoliny.
Weronika na forum internetowym pisze: „Każdy krok postawiony na Szlaku Męczeństwa Karoliny jest dla mnie krokiem postawionym na Jej drodze do Nieba. Uczę się tej drogi pełnej cierpienia i Miłości...”.
Droga Krzyżowa rozpoczyna się w pobliżu domu-muzeum bł. Karoliny. Tutaj mieści się kaplica i izba pamięci. Na ścianach wiszą liczne wota, są regionalne ubrania, a także sprzęt gospodarstwa domowego, m.in.: kołowrotek i żarna. Drogę do muzeum wskazuje rodzina bocianów, które uwiły gniazdo na przydrożnym słupie.
Na Drodze Krzyżowej leśnicy z Nadleśnictwa Dąbrowa Tarnowska posadzili dąb szypułkowy, upamiętniający postać sługi Bożego Jana Pawła II.

Sanktuarium bł. Karoliny w Zabawie

Historia parafii sięga 1241 r. Według Jana Długosza, biskup krakowski Wisław, mający w herbie „Zabawę”, podarował braciom ziemię w lasach radłowskich, gdzie założyli osady: Zabawę i Drochczę (Zdrochec). Weszły one w skład parafii Radłów, istniejącej od 1326 r.
W 1909 r. rozpoczęto budowę kościoła według projektu prof. inż. Sławomira Odrzywolskiego z Krakowa. 45-metrową wieżę, według projektu Mariana Heitzmana, ukończono w 1925 r. Okna witrażowe oraz 4 dzwony zostały ufundowane przez emigrantów z Ameryki. Ołtarz główny w kościele parafialnym z sarkofagiem bł. Karoliny, trzymanym przez anioły, wykonany według projektu Mariana Heitzmana, to główny cel pielgrzymów.
Drugim znaczącym miejscem w sanktuarium Błogosławionej początku XX wieku jest Kaplica Męczenników i Ofiar Przemocy. Tu, w specjalnej niszy, złożono dwie autentyczne trumny bł. Karoliny z jej drogi na ołtarze oraz stół ekshumacyjny. Na surowych ścianach, które otacza korona cierniowa, umieszczono tabliczki ze zdjęciami młodych ludzi, którzy podobnie jak Karolina zostali zamordowani w obronie najwyższych wartości lub stali się ofiarami przemocy i nienawiści. Jest tutaj m.in. 14-letni Michał Staszewski z Gliwic i 17-letnia Afrodyta Tzoka, córka Eleni, znanej piosenkarki (Eleni i matka ks. Jerzego Popiełuszki - Marianna otrzymały Nagrodę im. św. Rity za to, że w swoim życiu realizowały ewangeliczne wezwanie Chrystusa do przebaczenia). Ta kaplica jest nie tylko miejscem pamięci, ale przede wszystkim wielkim świadectwem tej prawdy, że ostatecznie życie zwycięża nad śmiercią, a miłość nad nienawiścią. Jest także zaproszeniem dla rodzin i przyjaciół tych, którzy odeszli, aby w tym miejscu szukać zarówno ukojenia w bólu, jak i na nowo sensu i radości życia po stracie kogoś bardzo bliskiego i kochanego.