Papież Franciszek odprawi dziś w Bazylice św. Piotra Mszę z okazji 50. rocznicy powstania Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE). W ten sposób, z udziałem przewodniczących poszczególnych episkopatów, w Rzymie rozpocznie się jubileuszowe Zgromadzenie Plenarne Rady, które potrwa do niedzieli.
Po Mszy biskupi zejdą do Grot Watykańskich, gdzie będą modlić się przy grobach papieży towarzyszących powstawaniu Rady. Następnie przewodniczących episkopatów Europy przyjmie na Kwirynale prezydent Włoch Sergio Mattarella.
Temat jubileuszowego spotkania to „Pamięć i perspektywy w kontekście encykliki Fratelli tutti”. Biskupi chcą przyjrzeć się sytuacji w Europie i określić najważniejsze elementy wpływające obecnie na kształt naszego kontynentu, zarówno w perspektywie kościelnej jak i świeckiej.
Celem spotkania jest także odnowienie zaangażowania Kościoła w budowanie Europy, zgodnie z wezwaniem Papieża Franciszka. W Santiago de Compostela Ojciec Święty zachęcił biskupów do pracy „na rzecz nowego humanizmu europejskiego, zdolnego do dialogu i integracji”, aby Europa mogła „wzrastać jako rodzina narodów, ziemia pokoju i nadziei”.
Rada Konferencji Episkopatów Europy została utworzona w marcu 1971 r. Papież Paweł VI powierzył jej zadanie utrzymywania ścisłej współpracy między episkopatami oraz promowania nowej ewangelizacji. Jej celem jest także wspieranie dialogu ekumenicznego i dawanie świadectwa o Chrystusie w europejskich społeczeństwach.
Papież Franciszek, który z powodu silnego przeziębienia zrezygnował z wyjazdu na rekolekcje wielkopostne do podrzymskiego miasteczka Ariccia, zapewnił, że śledzi rozważania z Watykanu. "Odbędę rekolekcje w moim pokoju" - napisał w liście.
Franciszek, zmagający się od prawie tygodnia z kaszlem i katarem, wystosował krótki list do prowadzącego rekolekcje dla Kurii Rzymskiej księdza Pietro Bovatiego, sekretarza Papieskiej Komisji Biblijnej.
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
Są chwile, kiedy człowiek przestaje pytać, dokąd zmierza świat, a zaczyna pytać, czy świat nie postanowił już chodzić na głowie. Sprawa wyróżnienia Gizeli Jagielskiej przez „Wysokie Obcasy” nie jest bowiem wyłącznie medialną kontrowersją ani kolejną odsłoną wojny kulturowej. Jest znakiem czegoś znacznie głębszego: kryzysu języka, który przestaje nazywać rzeczy po imieniu, oraz sumienia poddawanego nieustannej presji.
Nagroda „Superbohaterki” dla osoby kojarzonej z aborcją dziecka w zaawansowanej fazie ciąży nie jest po prostu decyzją „kontrowersyjną”. Kontrowersji w mediach nie brakuje. Tym razem chodzi o coś więcej: o publiczne, uroczyste i symboliczne odwrócenie pojęć. O moment, w którym śmierć zaczyna być opowiadana językiem odwagi, a moralny wstrząs - językiem postępu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
