Reklama

Pomoc społeczna

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

I Ogólnopolska Konferencja Pracowników Socjalnych pod patronatem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej odbyła się w dniach 18-20 czerwca br. na Jasnej Górze. Jej temat brzmiał: "Efektywność działań jednostki organizacyjnej pomocy społecznej. ´Projekt Socjalny: od pomysłu do realizacji´".

W Sanktuarium Narodu spotkali się pracownicy socjalni, aby nie tylko dzielić się swymi doświadczeniami, ale też poszukiwać wspólnie nowych dróg i sposobów na pokonywanie trudności w podejmowanych inicjatywach. Są to ludzie z oddaniem służący drugiemu człowiekowi, ale często osamotnieni w swoich działaniach.
Wiceminister pracy i polityki socjalnej Joanna Staręga-Piasek zwróciła uwagę m.in. na brak silnych struktur poziomych wśród pracowników socjalnych, nie zawsze przygotowane do współpracy władze samorządowe, brak ustawy o zawodzie pracownika socjalnego.
"Pracownicy socjalni - dzielił się swoimi spostrzeżeniami sekretarz konferencji Ryszard Majer - są stosunkowo młodą grupą zawodową. Pomocy społecznej nie można łączyć tylko ze świadczeniami socjalnymi, ale jest to uczenie ludzi pewnych nowych zachowań, dostosowanych do zmieniających się warunków społecznych, a temu służą projekty socjalne. Syndromem zawodowym tej grupy jest wypalenie zawodowe, dlatego też pojawiło się pragnienie i potrzeba formacji duchowej, a także stworzenia duszpasterstwa tej grupy zawodowej".
Pomoc społeczna staje przed wieloma poważnymi problemami społecznymi. Prelegenci podkreślali, że szybkość i szeroki zakres przeobrażeń społeczno-gospodarczych, także konsekwencje polityki poprzedniego systemu, przyczyniły się do pogorszenia warunków materialnych społeczeństwa i ujawniły wiele problemów, np. bezrobocie, bezdomność, rozwarstwienie społeczne.
Podkreślano, jak istotną wartością w niesieniu pomocy, w odzyskiwaniu godności człowieka, w wychodzeniu z wszelkich trudności - jest wiara.
Zainteresowanie wzbudził opolski projekt Wychodzenie z bezdomności zadaniem rodziny. Bezdomni stanowią najbardziej widoczną grupę żyjącą na marginesie społeczeństwa. Zjawisko bezdomności w Polsce wykazuje stałą tendencję wzrostową. Ludzie obciążeni "syndromem bezdomnego" bez pomocy z zewnątrz nie są w stanie zaradzić swojej biedzie. Jednak pomoc socjalna ma być przede wszystkim "pomocą dla samopomocy" i obejmować szeroko rozumianą pracę socjalną i wsparcie psychologiczne.
Kolejnym problemem jest powiększające się bezrobocie. Z pewnością jednym z rozwiązań jest pośredniczenie ośrodków pomocy społecznej w znajdywaniu pracy, doskonalenie zawodowe, pomoc w przekwalifikowywaniu się.
Zaprezentowano Wojewódzki Program Polityki i Pomocy Społecznej Wobec Starości, opracowany przez ośrodek krakowski. Jest to propozy-cja działań, które pozwolą na chronienie starszych osób przed atrybutami starości patologicznej.
Niepokojące są dane o wzrastającej liczbie osób dotkniętych przemocą. Ochrona ofiar takiej przemocy, a są to najczęściej matki z dziećmi, zakłada udzielenie im kompleksowej pomocy. Przykładem odpowiedzi na to zapotrzebowanie jest Dział Interwencji Kryzysowej i Poradnictwa Specjalistycznego w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w Toruniu. Toruński Ośrodek Pomocy Rodzinie wraz ze Stowarzyszeniem Niosącym Pomoc "Amicus - Przyjaciel" podjął także inną ważną inicjatywę. Jest to realizacja amerykańskiego programu "Starszy Brat, Starsza Siostra". Głównym jego celem jest wsparcie dzieci z rodzin dysfunkcyjnych, zagrożonych patologią, z rodzin, gdzie występuje deficyt opieki, wychowania, pozytywnych wzorców, zaburzenia w sposobie wyrażania emocji. Ideą programu jest łączenie w pary na zasadzie przyrodniego rodzeństwa: Dziecko - Starszy Brat, Starsza Siostra. Wolontariusz jest nastawiony na wspieranie dziecka, a nie wyręczanie rodziców.
Wiele uwagi poświęcono osobom niepełnosprawnym. Interesujący i godny naśladowania jest białostocki projekt pt. Samorządowe Centrum Informacji i Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi. Utworzone Centrum Informacji w Białymstoku jest placówką o charakterze informacyjnym, doradczym i szkoleniowym, co pozwala na kompleksowe udzielanie pomocy.
Realizacja wszelkich zadań poszczególnych ośrodków pomocy społecznej uzależniona jest od ich współpracy z instytucjami samorządowymi, rządowymi, organizacjami pozarządowymi, z Caritas, parafiami.
Uczestnicy konferencji wyrazili zaniepokojenie kształtem projektu ustawy o finansowaniu, co może zagrozić funkcjonowaniu ośrodków pomocy społecznej. Dostrzegli także potrzebę stworzenia większej bazy lokalowej dla placówek pomocy społecznej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trzeba zacząć słuchać

Rozważanie do Ewangelii Łk 10, 1-12

Czytania liturgiczne na 1 października 2026;
CZYTAJ DALEJ

Jak odróżnić skrupuły od realnego grzechu ciężkiego?

2026-09-30 20:45

[ TEMATY ]

teologia

UPJPII

teolog

Adobe Stock

Lęk, nieustanny niepokój i doszukiwanie się winy tam, gdzie jej nie ma – skrupuły potrafią zmienić życie duchowe w ciężki brzemienny ciężar. Jak odróżnić chorobę sumienia od realnego grzechu ciężkiego i gdzie szukać pomocy? Wyjaśniamy, dlaczego kluczem do odzyskania pokoju serca jest zaufanie oraz posłuszeństwo decyzjom spowiednika.

Podziel się cytatem Jak odróżnić skrupuły od realnego grzechu ciężkiego? Można wyjaśnić sprawę szukając stosownej informacji: dziś można ją znaleźć na stronach internetowych różnych instytucji kościelnych. Można zapytać kapłana, na przykład podchodząc do konfesjonału i bez spowiadania się zapytać siedzącego tam księdza o problem, który nas trapi. Można to także uczynić w ramach spowiedzi. Pamiętać jednak należy, że ksiądz spowiadający penitentów nie jest prywatną osobą, która przy okazji odpuszczania im grzechów udziela im niezobowiązujących pouczeń. Istnieje obowiązek posłuszeństwa wobec rozstrzygnięć podawanych przez spowiednika, np. gdy nakazuje on restytucję (naprawę krzywdy wyrządzonej bliźniemu) lub orzeka o winie.
CZYTAJ DALEJ

Grzechy zaniedbania - o czym zapominamy w konfesjonale?

2026-10-01 21:06

[ TEMATY ]

sumienie

grzech

Agata Kowalska

Co właściwie oznacza grzech zaniedbania i dlaczego tak łatwo przechodzimy nad nim do porządku dziennego? Często skupiamy się na tym, co zrobiliśmy złego, zapominając o dobru, którego zaniechaliśmy. Wyjaśniamy, jak właściwie przygotować się do spowiedzi, co zrobić z zapomnianym grzechem i dlaczego brak działania może mieć poważne konsekwencje moralne.

Grzechy zaniedbania - o czym zapominamy w konfesjonale? Trudno jednoznacznie zrozumieć, o co w tym pytaniu chodzi. Czy chodzi o niewłaściwe przygotowanie do spowiedzi, co prowadzi do zapominania grzechów, które należało wyznać, czy o pomijanie pewnej kategorii grzechów, które np. wymieniamy w ramach tzw. spowiedzi powszechnej („zgrzeszyłem myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem”), a nie uwzględniamy w rachunku sumienia, bo nie uważamy ich za poważne występki moralne.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję