Z wielką radością przyjmujemy wydaną w ostatnim czasie książkę
biskupa zamojsko-lubaczowskiego Jana Śrutwy Mocni nadzieją. Jest
to zbiór wybranych pism, przemówień i wywiadów z lat 1997 - 2001.
W ciągu tych pięciu lat wiele się wydarzyło w naszej diecezji. "Więc
teraz należy już tylko dać świadectwo o zaistniałych faktach - pisze
we wprowadzeniu Ksiądz Biskup - i zachować dla przyszłych pokoleń
okruchy wspomnień z owych niezwykłych lat".
W ostatnich latach XX wieku na nowo przeżywaliśmy tajemnicę
naszej wiary. Rok 1997 poświęcony był osobie Jezusa Chrystusa, kolejne
to - Rok Ducha Świętego i Rok Boga Ojca, a wszystkie te lata zwieńczył
Wielki Jubileusz Roku Świętego. "Publikacja niniejsza odbija w sobie
wydarzenia i prace tych 5 lat, które coś świadomie kończyły i zarazem
otwierały nowe horyzonty. Tytuł jej nawiązuje w sposób bardzo przejrzysty
do owego hasła Mocni nadzieją, które wieczorem 12 czerwca 1999 r.
widniało ponad zgromadzeniem liturgicznym wokół Ojca Świętego w Zamościu.
Ten tytuł wybiega oczywiście do przodu i każe nam optymistycznie
myśleć o przyszłości, która jest ludziom nieznana, ale przecież zawsze
spoczywa w rękach Bożych".
Każdy kolejny rok to kolejny rozdział publikacji rozpoczynający
się przedstawieniem najważniejszych wydarzeń z życia Kościoła powszechnego
i diecezjalnego. W maju i czerwcu 1997 r., w ramach Ogólnopolskiego
Kongresu Eucharystycznego, przebywał w Polsce Papież Jan Paweł II,
który będąc w Zakopanem wpisał na listę błogosławionych s. Marię
Bernardynę Jabłońską, albertynkę pochodzącą z terenów obecnej diecezji
zamojsko-lubaczowksiej. Co wydarzyło się w diecezji w 1997 r. - Roku
Jezusa Chrystusa? Trwała systematyczna praca kościelna, jak pisze
Ksiądz Biskup. Uczczono 1000-lecie męczeństwa św. Wojciecha, oddano
do użytku mieszkalną część Domu Diecezjalnego. W tej części książki
zamieszczony jest m. in. list pasterski na uroczystość Świętej Bożej
Rodzicielki, Matki Odkupiciela, Patronki Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej (
z datą 1 stycznia 1997 r.); wywiad z ks. Andrzejem Stopyrą na 5-lecie
diecezji; słowo na otwarcie uroczystości św. Wojciecha w Cieszanowie (
20 kwietnia 1997 r.); oraz szereg kazań wygłoszonych do kapłanów,
alumnów, maturzystów i wiernych naszej diecezji.
Druga części dzieła, a jest to kolejny rok 1998 - Rok Ducha
Świętego, zawiera także krótką informacje o tym, co ważnego wydarzyło
się w Kościele katolickim. Godnym podkreślania jest fakt, że Stolica
Apostolska mianowała ks. dr Mariusza Leszczyńskiego biskupem pomocniczym
naszej diecezji. Także rozpoczęło swoją działalność Katolickie Radio
Zamość i zaczęła się ukazywać Niedziela Zamojsko-Lubaczowska. Ta
część zawiera także szereg listów pasterskich, kazań, kilka wywiadów.
Niewątpliwie historyczny moment nasza diecezja przeżywała
w 1999 r., Roku Boga Ojca, gdy gościliśmy Piotra naszych czasów,
Ojca Świętego Jana Pawła II. Książka zawiera szereg listów pasterskich,
wywiadów, kazań, przygotowujących wiernych naszej diecezji do spotkania
z Papieżem.
Nie zbrakło także słów wypowiedzianych przez Pasterza naszej
diecezji na powitanie Ojca Świętego w Zamościu w dniu 12 czerwca
1999 r.
Rok 2000 - to Rok Wielkiego Jubileuszu. Głównym akcentem
diecezjalnym była koronacja cudownego obrazu Matki Bożej Opieki z
katedry zamojskiej. Powołano do życia w Tomaszowie Lub. Wydział Zamiejscowy
KUL.
W Roku Prymasa Tysiąclecia - 2001, na początku stycznia
zakończono uroczystości jubileuszowe. Upamiętnieniem pobytu kard.
Stefana Wyszyńskiego na naszych terenach są liczne tablice i pomniki.
Zakończono I Synod Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej.
Biorąc do ręki książkę bp. Jana Śrutwy Mocni nadzieją (do
nabycia w sklepiku w Kurii Diecezjalnej w Zamościu) przenosimy się
w przeszłość, z wdzięcznością ją wspominamy, z radością przeżywamy
teraźniejszość i z nadzieją patrzymy w przyszłość.
Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gdyni
Rada Parafialna oraz mieszkańcy związani z parafią Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gdyni sprzeciwiają się działaniom, które mogłyby doprowadzić do ograniczenia funkcjonowania kościelnego dzwonu „Redemptor Hominis”. W stanowisku skierowanym do prezydent Gdyni podkreślają jego religijne, historyczne i społeczne znaczenie. „Nie wyobrażamy sobie sytuacji, w której głos naszego dzwonu miałby zamilknąć!” – piszą.
Jak informuje parafia, wobec proboszcza, Prezydent Miasta Gdyni rozpoczęła procedurę urzędniczą dotyczącą dzwonu, który od lat jest częścią życia tej parafii i lokalnej społeczności. Dzwon rozbrzmiewa zaledwie dwa razy dziennie – o godz. 12:00 i 16:15 – przez około 2 minuty. To element tradycji, który towarzyszy mieszkańcom od pokoleń. A jednak okazuje się, że nawet tak krótki dźwięk może komuś przeszkadzać. Po zebraniu jak największej liczby podpisów ksiądz proboszcz złoży ten dokument w UM Gdyni.
Finał Księgi Hioba jest krótki jak wyrok po długim procesie. Hiob, który przez dziesiątki rozdziałów domagał się rozprawy, po teofanii z wichru mówi: „wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić”. Dodaje zdanie, które jest kapitulacją innego rodzaju niż ta, do której namawiali go przyjaciele: „mówiłem, nie rozumiejąc, o rzeczach zbyt cudownych dla mnie”. Hiob przyznaje się jedynie do granic poznania. To wielka różnica. Bóg zresztą za chwilę oświadczy przyjaciołom, że to oni „nie mówili o Mnie prawdy, jak sługa mój, Hiob”. „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko”. Cała księga zmierza do tego jednego wersetu, od teologii referowanej do spotkania. Hiob otrzymał zamiast odpowiedzi obecność i ona wystarczyła. „Odwołuję i żałuję w prochu i popiele”. Proch i popiół są tu miejscem człowieka, który zobaczył miarę rzeczy. Grzegorz Wielki, którego Moralia in Iob są największym starożytnym komentarzem do tej księgi, widział w tym pokłonie początek prawdziwej mądrości. Więcej wie ten, kto wie, przed Kim stoi, niż ten, kto ma odpowiedzi. Epilog przywraca Hiobowi dobra w dwójnasób. Czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, siedmiu synów i trzy córki, którym, rzecz w Biblii wyjątkowa, nadano imiona i dano dziedzictwo „pomiędzy ich braćmi”. Ta podwójna restytucja bywa czytana płasko, jakby Bóg wyrównywał rachunek. Tekst mówi ostrożniej. Pan „przywrócił Hioba do dawnego stanu” (dosłownie odwrócił jego los), gdy ten „modlił się za swoich przyjaciół”. Odnowa przychodzi przez wstawiennictwo za tych, którzy zawinili wobec niego. Hiob umiera „stary i pełen dni”, jak brzmi formuła patriarchów. Jego historia pozostaje otwarta ku większej odpowiedzi. Da ją dopiero Ten, który sam przejdzie przez niesprawiedliwy proces i grób aż do restytucji poranka wielkanocnego.
Przed gmachem Lincoln Center w północnym Manhattanie od lewej: prof. David Gibson, dyrektor Centrum Religii i Kultury Fordham University w Nowym Jorku oraz ks. prof. Ryszard Czekalski, rektor UKSW
– Budujemy silne partnerstwa transatlantyckie, które mają przynieść konkretne korzyści naszej społeczności akademickiej: nowe możliwości wymiany, wspólne projekty badawcze i perspektywę tworzenia wspólnych programów studiów – podkreślił ks. prof. Ryszard Czekalski, rektor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, w czasie wizyty w Stanach Zjednoczonych.
Zainicjowana współpraca łączy perspektywę prowadzenia badań w międzynarodowych zespołach z rozwojem oferty dydaktycznej i tworzeniem nowych możliwości zdobywania doświadczeń akademickich. Jej fundamentem są wspólne zainteresowania naukowe oraz potencjał uczelni, których dorobek pozwala podejmować przedsięwzięcia obejmujące nauki humanistyczne, społeczne, ścisłe, przyrodnicze, nauki o zdrowiu oraz nauki medyczne. Rozwijanie relacji z amerykańskimi uczelniami stanowi istotny krok w umiędzynarodowieniu UKSW.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.