Uroczystość odpustowa św. Małgorzaty, dziewicy i męczennicy, zgromadziła wiernych w witowskim sanktuarium Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny. Św. Małgorzata oddała życie za wiarę podczas prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana. Poprzez wieki jest wzorem wierności nauce Chrystusa pośród prześladowań.
Mszy św. odpustowej przewodniczył ks. Kazimierz Kierner, kapelan Zgromadzenia Braci Szkolnych w Piotrkowie Trybunalskim. Koncelebrowali: ks. prał. Waldemar Kulbat, ks. Piotr Kotas, ks. Michał Ceglarek oraz proboszcz parafii ks. kan. Franciszek Dowleszewicz. Przybyli także księża z dekanatu sulejowskiego pod przewodnictwem ks. kan. Zygmunta Czyża. Nawiązując do męczeństwa św. Małgorzaty, kaznodzieja przywołał postać niedawno beatyfikowanego kapłana-męczennika ks. Jerzego Popiełuszki, który również oddał swoje życie za wiarę i prawdę. Podejmując dalej temat męczeństwa, ks. Kierner odniósł się do osoby ks. mjr. Rocha Łaskiego, męczennika z tej ziemi. Ks. Roch Łaski był pod koniec lat 40. XX wieku proboszczem w Witowie. Podczas okupacji pełnił funkcję kapelana żołnierzy polskich w Wielkiej Brytanii. Nękany i prześladowany przez bezpiekę zapłacił najwyższą cenę za miłość do Boga i Ojczyzny. Jego ofiara nie została zapomniana, o czym świadczy żywa pamięć o tym kapłanie męczenniku pośród witowskiego ludu.
Nawiązując do słów Jana Pawła II, kaznodzieja stwierdził, iż świadectwo męczenników jest zawsze jakimś wyzwaniem - prowokuje, zmusza do zastanowienia. Ktoś, kto nie chce sprzeniewierzyć się głosowi własnego sumienia, może budzić podziw albo nienawiść, ale nie obojętność. Dzięki takiej postawie - stwierdził ks. Kierner - także postać św. Małgorzaty jest wciąż żywa i nie została zapomniana.
Po Mszy św. odbyła się uroczysta procesja eucharystyczna wokół kościoła, w podzięce Bogu za opiekę św. Małgorzaty nad witowską parafią.
W obecnym kształcie parafia witowska powstała w 1815 r. w miejsce skasowanego przez władze carskie klasztoru Norbertanów. Działający od XIII wieku norbertanie wybudowali w latach 1730-1784 na miejscu poprzedniego kościoła wspaniałą barokową świątynię, w której przechowały się dawne obrazy, nagrobki opatów i biskupów oraz inne pamiątki dawnej świetności. Wiele z nich można odnaleźć dzisiaj w świątyni oraz w muzeum, które można zwiedzać po telefonicznym uzgodnieniu z księdzem proboszczem. Największym skarbem parafii jest koronowany obraz Najświętszej Maryi Panny, otoczony kultem od 300 lat. Więcej informacji pod adresem internetowym: www.parafiawitow.netstrefa.com
Zamiast „na obraz i podobieństwo Boga” często zaczynamy żyć na obraz i podobieństwo własnego profilu. Nowy watykański dokument „Dokąd zmierzasz, ludzkości?” (Quo vadis, humanitas?”) dotyczy samego sedna problemów cyfrowej epoki.
W świecie, który obsesyjnie pyta: „co jeszcze potrafi sztuczna inteligencja?”, Kościół odwraca kamerę w inną stronę. Nie interesuje go przede wszystkim to, jak szybkie będą kolejne modele AI i ile zawodów zastąpią roboty, ale jaki będzie kształt ludzkiego umysłu i religijności w tej nowej, cyfrowej kulturze. Dokument przypomina, że w obliczu technologicznego przyspieszenia potrzebna jest „propozycja teologiczna i duszpasterska”, która widzi życie jako „powołanie integralne” i „współodpowiedzialność wobec innych i wobec Boga”. To jest punkt wyjścia: nie jesteśmy projektem do optymalizacji, lecz powołaniem do przyjęcia.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Dzisiejsze pytanie Jezusa to wezwanie do trwania w wierze mimo trudności, na wzór wytrwałej wdowy z przypowieści. Wiara nie jest statyczna; wymaga zaufania Bogu w każdej sytuacji życiowej, nawet w „nocy” i przeciwnościach. Wiara to wytrwałość. Nie spektakularne momenty, lecz codzienne trwanie.
Tłumy kielczan wyruszyły dzisiaj wieczorem Drogą Krzyżową wzdłuż historycznych kaplic, na wzgórze Karczówka. Wyjątkowa kalwaria powstała w XVII wieku jako owoc modlitwy kielczan o ratunek przed epidemią zagrażającą miastu. Wydarzenie od wielu lat organizuje Kościół Domowy Ruchu Światło-Życie. Współorganizatorem jest parafia Niepokalanego Serca NMP, po terenie której przebiega większość terenowego nabożeństwa.
Nabożeństwo poprzedziła Msza św., której przewodniczył biskup kielecki Jan Piotrowski, w asyście księży moderatorów Ruchu Światło-Życie i księży parafialnych. W homilii biskup kielecki nawiązał m.in. do myśli ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu, który nauczał, że cierpienie ma sens tylko wtedy, gdy staje się osobistym spotkaniem z Jezusem Chrystusem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
