Reklama

Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy

Dla dobra dziecka

W Gorzowie Wlkp. przy parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego mieści się Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy. Został on powołany do istnienia przez bp. Adama Dyczkowskiego w niedzielę Świętej Rodziny 30 grudnia 1994 r. Jego dyrektorem jest Aneta Pająk-Woźny, a opiekunem duchowym ks. Dariusz Orłowski.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

W dekrecie erygującym ośrodek Ksiądz Biskup napisał: „Jego zadaniem będzie ratowanie poczętego dziecka przed odrzuceniem go przez naturalną matkę oraz przed umieszczeniem w państwowych placówkach opiekuńczych. Ośrodek będzie służył pomocą w zakresie spraw związanych z przysposobieniem dzieci do umieszczania ich w rodzinach adopcyjnych, zastępczych i rodzinnych domach dziecka”. Tak więc ośrodek istnieje przede wszystkim dla dobra dziecka, po to, by stworzyć mu możliwości rozwoju w takim środowisku, jakie jest dla niego najlepsze, czyli w rodzinie.
Bardzo ważną, jeśli nie zasadniczą częścią działalności ośrodka jest przygotowywanie małżeństw do przyjęcia dziecka. Chodzi tu zarówno o przygotowywanie rodzin adopcyjnych, jak i rodzin zastępczych, które zajmują się sprawowaniem czasowej opieki nad dzieckiem. W myśl obecnie obowiązujących przepisów każda rodzina adopcyjna czy zastępcza musi otrzymać kwalifikację. Żeby ją otrzymać, musi spełnić określone warunki, m.in. odbyć określone, zatwierdzone przez ministerstwo, szkolenie. Ośrodek prowadzi tego typu szkolenia, opierając się na programie „Dziecko czeka”, opracowanym przez Ogólnopolskie Porozumienie Katolickich Ośrodków Adopcyjno-Opiekuńczych z siedzibą w Łodzi i zatwierdzonym przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
Program formacyjny nie ogranicza się tylko do okresu przygotowawczego. Opieka ośrodka rozciąga się w pewien sposób także na okres po adopcji. Wchodzi w to praca pedagoga, psychologa, jak również spotkania w szerszym gronie, mające na celu podtrzymywanie kontaktu z rodzinami adopcyjnymi i wytworzenie pewnej wspólnoty. Na takie spotkania są zapraszane małżeństwa będące w procesie przygotowania oraz te, które już mają dziecko adoptowane.
Prócz tego do zadań ośrodka należy m.in.:
- Gromadzenie informacji o dzieciach, które mogą być przysposobione lub umieszczone w rodzinnej opiece zastępczej albo opiekuńczo-wychowawczej, oraz kwalifikowanie dziecka do przysposobienia, jeżeli jego sytuacja prawna na nie pozwala.
- Przeprowadzanie badań pedagogicznych i psychologicznych oraz wywiadów środowiskowych dotyczących osób i kandydatów.
- Wydawanie opinii osobom zgłaszającym gotowość prowadzenia rodzinnej opieki zastępczej w zakresie posiadania odpowiedniego przygotowania.
- Współpraca z sądami opiekuńczymi, w szczególności powiadamianie sądów o okolicznościach uzasadniających wszczęcie z urzędu postępowania opiekuńczego i sporządzanie opinii w sprawach dotyczących umieszczania dzieci w rodzinie adopcyjnej, rodzinie zastępczej lub placówce rodzinnej.
- Udzielanie pomocy rodzinom zakwalifikowanym w przygotowywaniu wniosków o przysposobienie lub o ustanowienie rodziny zastępczej i zgromadzeniu niezbędnych dokumentów.
- Prowadzenie działalności informacyjno-edukacyjnej.
- Troska o samotne matki oraz kobiety, które poczęły dziecko i zostały pozostawione bez opieki.
- Pomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej.
- Wspomaganie rodzin naturalnych w sytuacjach kryzysu i rodzin niewydolnych wychowawczo.

Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy jest jedyną w naszym województwie niepubliczną placówką tego typu. Jest to ośrodek katolicki i zwykle rodziny zgłaszają się do niego, ceniąc jego katolicki charakter i profesjonalizm. Przyjmowane jest jednakże każde małżeństwo, nie tylko katolickie, które zaakceptuje proponowany przez ośrodek program. Jego istnienie to łaska dla diecezji i dla województwa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ośrodek można wspierać darowiznami na konto:
PKO BP I/O Gorzów Wlkp., nr konta: 96 1020 1954 0000 7102 0054 0757.

Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy
ul. Czereśniowa 15
66-400 Gorzów Wlkp.
tel./fax (0-95) 729-52-75
Czynny w godz. 8.00-15.00, we wtorki 8.00-17.00.

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jak rozmawiać o wierze z dorosłymi dziećmi, które przestały chodzić do Kościoła?

2026-08-07 21:15

[ TEMATY ]

Kościół

dziecko

rodzice

UPJPII

Adobe Stock

Są zdania, które w rodzinie bolą bardziej niż kłótnia o pieniądze, wybór studiów czy decyzja o wyjeździe za granicę: nie chodzę już do kościoła”, „nie wierzę tak jak wy”, „Kościół mnie nie przekonuje”, „nie chcę o tym rozmawiać”….

Dla wierzących rodziców takie słowa nie są jedynie informacją o zmianie poglądów, ale dotykają one samego rdzenia religijnego życia: chrztu, modlitwy przy łóżku dziecka, pierwszej komunii, rodzinnych świat, niedzielnej eucharystii, pacierza, krzyża na ścianie czy też w końcu nadziei zbawienia.
CZYTAJ DALEJ

Panie, daj mi mocną wiarę, abym nie wątpił w Twoją pomoc!

2026-08-10 12:31

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Wiara mówi, że Bóg jest szczęśliwy, kiedy człowiekowi powodzi się dobrze. Że nie jest On Bogiem, który by zazdrościł szczęścia człowiekowi. Jest gotów przyjść mu z pomocą, kiedy jest o nią proszony. Nie narzuca się, ale też nie odmawia pomocy, kiedy człowiek zwraca się o nią do Boga.

Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami». Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela». A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi». On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom». A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów». Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.
CZYTAJ DALEJ

Ostatni raz w Polsce. Testament miłosierdzia Jana Pawła II

2026-08-16 13:13

[ TEMATY ]

Polska

miłosierdzie

św. Jan Paweł II

testament

ostatni raz

Wydawnictwo Biały Kruk

Przestań się lękać! Zaufaj Bogu, który bogaty jest w miłosierdzie – z tym przesłaniem 16 sierpnia 2002 roku Jan Paweł II przybył po raz ostatni do Polski. Podczas czterech dni pozostawił słowa, które z perspektywy czasu brzmią jak testament: o miłosierdziu, pokoju i nadziei. W Łagiewnikach zawierzył świat Bożemu Miłosierdziu, a w Kalwarii Zebrzydowskiej prosił rodaków o modlitwę „za życia mojego i po śmierci”.

16 sierpnia 2002 roku samolot z Janem Pawłem II wylądował na lotnisku Kraków-Balice. Rozpoczynała się dziewiąta i – jak się później okazało – ostatnia podróż apostolska Papieża Polaka do Ojczyzny. Jej hasło brzmiało: „Bóg bogaty w miłosierdzie”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję