18 grudnia 1980 r. ówczesny ordynariusz łódzki bp Józef Rozwadowski wydał dekret erygujący parafię i Kongregację Księży Filipinów w Tomaszowie Mazowieckim. Dekret ów stanowił zwieńczenie starań podejmowanych przez oratorianów pracujących w tym miejscu już od 1969 r. Początkowo na prywatnej posesji przy ul. Niskiej 81 wybudowano jednorodzinny budynek i suszarnię owoców, którą już w 1971 r. zaadaptowano do nauczania katechezy. W 1972 r. bp Józef Rozwadowski erygował tam kaplicę pw. Świętej Rodziny i zezwolił na przechowywanie w niej Najświętszego Sakramentu. 4 lata później w 1986 r. Kuria Biskupia określiła granicę przyszłej parafii, ustanawiając tzw. rektorat, oraz zabiegała u władz państwowych o zatwierdzenie parafii i wydanie zgody na budowę kościoła. Starania podejmowane przez Kurię Biskupią i Księży Filipinów nie przyniosły jednak pozytywnego rezultatu, gdyż władze stanowczo sprzeciwiały się przedstawionym planom.
Pomimo licznych trudności duszpasterze kontynuowali pracę katechetyczną. Tworzyli, zgodnie z charyzmatem Zgromadzenia, tzw. oratoria skupiające dzieci, młodzież i dorosłych, aby wspólnie modląc się i podejmując dzieła ewangelizacji, świadczyć o Chrystusie (m.in. bardzo prężnie działała grupa teatralna).
Kroniki parafialne odnotowały datę 26 maja 1978 r. jako dzień, w którym władze państwowe niespodziewanie zezwoliły na legalizację Ośrodka Duszpasterskiego w Tomaszowie. W tym dniu Kościół powszechny wspomina św. Filipa Neri, założyciela Zgromadzenia Księży Filipinów. Jego cudownemu orędownictwu przypisują Księża Filipini w Tomaszowie ten nagły zwrot na lepsze. Decyzja władz przyczyniła się bowiem do wydania dekretu erygującego nową parafię pw. Świętej Rodziny, liczącą wówczas ok. 5 tys. wiernych i przypisaną na stałe do Kongregacji Oratorium.
3 czerwca 1981 r. władze wydały zgodę na budowę kościoła, a już niespełna rok później, 26 maja 1982 r., bp Bohdan Bejze wmurował kamień węgielny przywieziony z Nazaretu i Studzianny oraz dokonał poświęcenia dolnej części kościoła. Wspierane modlitwą, ofiarą i ogromnym zaangażowaniem wiernych prace posuwały się bardzo szybko.
Poświęcenie kościoła przez bp. Józefa Rozwadowskiego i oddanie go do użytku wiernym miało miejsce 23 września 1984 r. Natomiast w 1987 r. bp Adam Lepa poświęcił dom Księży Filipinów. Nowo wybudowany kościół konsekrował ordynariusz łódzki bp Władysław Ziółek 20 października 1980 r., w 10. rocznicę powołania Kongregacji i parafii.
Księża Filipini od początku troszczyli się przede wszystkim o powstanie Kościoła żywego, który byłby prawdziwie mieszkaniem Boga. Wysiłki te były związane głównie z prowadzaniem ludzi do wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem, a także do budowania jedności - odpowiednio do znaków czasu.
Duszpasterstwo przy parafii Świętej Rodziny w Tomaszowie Mazowieckim rozwija się dziś na wielu płaszczyznach. Liczne grupy stawiają sobie różne cele: dorośli gromadzą się na modlitwie i wspólnym działaniu na rzecz parafii i potrzebujących, istnieje również szeroko rozwinięte duszpasterstwo pielgrzymkowe. Księża Filipini otaczają opieką duszpasterską hospicjum domowe, działające na terenie całego miasta Tomaszowa. Przy Oratorium spotyka się również młodzież, która podejmuje różne zadania w parafii, dając z filipińską radością świadectwo o Chrystusie. Duszpasterstwo dzieci realizuje się przez regularne spotkania formacyjne, uwieńczone różnymi formami wakacyjnego wypoczynku i oazowych rekolekcji. Działa Klub Rowerowy „Filip”, gromadzący rodziny. Na szczególną uwagę zasługują schole - młodzieżowa i dziecięca - śpiewem ubogacające liturgię.
Przeżywamy swój jubileusz, dziękując dobremu Bogu i św. Filipowi za minione 25 lat i jednocześnie prosząc o potrzebne łaski na dalsze lata posługi parafianom, mieszkańcom Tomaszowa i całej archidiecezji. Każdego 26. dnia miesiąca pod przewodnictwem zaproszonych kapłanów przygotowywaliśmy się do przeżycia obchodów jubileuszowych. Głównym uroczystościom przewodniczył abp Władysław Ziółek, metropolita łódzki, który dziękował Bogu za minione lata posługi Księży Filipinów, na czele z ks. Antonim Jakubczykiem, pierwszym proboszczem i przełożonym oraz z obecnym proboszczem i superiorem - ks. Wacławem Wojtunikiem.