Marcin pochodził z Umbrii (środkowa Italia). Od wczesnej młodości mieszkał w Rzymie, gdzie osiągnął wszystkie szczeble w hierarchii duchownej. Jako diakon pełnił przez pewien czas obowiązki osobistego przedstawiciela (jakby nuncjusza) papieskiego w Konstantynopolu. Następcą św. Piotra obrano go w 649 r. Nie uzyskał jednak aprobaty cesarza bizantyjskiego (czego domagał się ówczesny zwyczaj), ponieważ na przeprowadzonym przezeń Synodzie Laterańskim zdecydowanie potępił ówczesną herezję o istnieniu w Chrystusie tylko jednej woli - Bożej. Tej herezji sprzyjał zaś cesarz. Nadto Papież starał się usilnie, aby uchwały Synodu obowiązywały nie tylko w Kościele Zachodnim, lecz także w Kościele Wschodnim. Spowodowało to tak wielkie oburzenie cesarza, że porwał Papieża i przewiózł do Konstantynopola, gdzie mękami i poniżeniem usiłował zmusić go do zaparcia się prawowitej wiary. Gdy to nie poskutkowało, zesłał wycieńczonego Starca na dożywotnie wygnanie na Krym. Tam też Marcin zmarł w bardzo trudnych warunkach w 656 r. Kościoły uznały go za męczennika i szybko wpisały do katalogu świętych.
Jeszcze wiele szczegółów spośród tragicznych losów papieża Marcina I czeka na wyjaśnienie.
Eliasz wchodzi na scenę nagle. Nie otrzymujemy długiego wprowadzenia. Pada tylko imię i miejsce pochodzenia. Imię ’Eliyyahu znaczy: „Pan jest moim Bogiem”. Już samo imię proroka staje się wyznaniem w kraju, w którym Achab i Izebel wspierają kult Baala. Baal uchodził za pana burzy, rosy i deszczu. Słowo Eliasza o suszy dotyka więc samego serca fałszywego kultu. Życie ziemi nie zależy od Baala. Zależy od Pana, Boga Izraela. Słowa „przed którego obliczem stoję” opisują proroka jako sługę dworu niebieskiego. Eliasz nie staje przed Achabem jako prywatny krytyk. Staje jako wysłannik Boga żywego.
Parafia św. Michała Archanioła świętowała jubileusz 50-lecia.
Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił bp Arkadiusz Okroj. W świątyni zgromadzili się liczni kapłani, w tym księża z dekanatu, dawni proboszczowie oraz związani z parafią. Nie zabrakło przełożonych zgromadzenia księży michalitów i sióstr michalitek, licznych sióstr zakonnych, przedstawicieli władz samorządowych, a także służb mundurowych, którym patronuje św. Michał. Kościół wypełnili również liczni wierni.
W dorocznej pielgrzymce uczestniczyli członkowie wspólnoty z całej diecezji
W niedzielę 7 czerwca odbyła się diecezjalna pielgrzymka „Przyjaciół Paradyża" do Sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie. Z uczestnikami spotkania modlił się pasterz diecezji bp Tadeusz Lityński.
Pielgrzymkę rozpoczęły Godzinki o Niepokalanym Poczęciu NMP i konferencja ascetyczna. Głównym punktem spotkania była Msza św. pod przewodnictwem bp. Tadeusza Lityńskiego. Pasterz diecezji na początku homilii przypomniał, że wspólnota Przyjaciół Paradyża została powołana przed 35 laty przez ówczesnego ordynariusza diecezji bp. Józefa Michalika, który chciał, aby alumni paradyskiego seminarium byli objęci dodatkową opieką i wsparciem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
