17 stycznia br. w auli WSD w Lublinie miały miejsce obchody VIII Dnia Judaizmu. Po słowie wprowadzającym Księdza Rektora i powitaniu gości, m.in.: bp. Mieczysława Cisło i wspólnot żydowskich, głos zabrała red. Elżbieta Isakiewicz, zastępca redaktora „Gazety Polskiej”. W wystąpieniu Pani Redaktor zaprezentowała publikację pt. „Ustna harmonijka. Relacje Żydów, których uratowali od zagłady Polacy”.
Pomysł napisania książki zrodził się podczas pobytu E. Isakiewicz w Izraelu, jako członkini ekipy dziennikarskiej premiera Jerzego Buzka w 1999 r. Głównym motywem powstania książki było spotkanie premiera w kibucu (zach. Galilea) z przedwojennymi Żydami, ocalałymi dzięki pomocy wielu Polaków podczas II wojny światowej. Autorka wspomina także spotkanie z Tytehmanem Pilickim - Żydem, Polakiem, powstańcem warszawskim, który opowiedział o swoich doświadczeniach z czasów wojny. Po powrocie do Polski pani Elżbieta nadal żyła tym, co się stało w Izraelu, myśląc o ponownym wyjeździe do Ziemi Świętej w celu spotkania z mieszkańcami kibucu. Prezentowana książka jest świadectwem Żydów, którzy zawdzięczają swe życie Polakom. „Te rozmowy były niesłychanie trudne, ból wywołany wspomnieniami był tak straszny, że niejednokrotnie musieliśmy przerywać sesje. Były to dla mnie bardzo trudne, a przez to cenne spotkania” - wspomina ze wzruszeniem pani Elżbieta.
Osobna publikacja E. Isakiewicz została poświęcona Henrykowi Sławikowi - Polakowi, który podczas II wojny światowej ocalił na Węgrzech ponad 5 tys. polskich Żydów. Isakiewicz, jak i zgromadzeni goście wyrazili swe zdziwienie z powodu milczenia, jakie przez długie lata dotykało sprawy Sławika. Zdziwienie pani Elżbiety jest tym większe, że - jak wspomniała - po wydaniu książki pt. Czerwony ołówek. O Polaku, który ocalił tysiące Żydów, udzieliła wielu wywiadów mediom zagranicznym, a zainteresowanie polskiej prasy i telewizji było znikome. Po wystąpieniu red. Isakiewicz „posypały” się liczne pytania prowokujące dyskusję.
Kolejnym punktem spotkania było nabożeństwo biblijne, któremu przewodniczył abp Józef Życiński. „Musimy szukać korzeni, z których wyrastamy po to, aby te wartości, które prowadzą ku Bogu, które potrafią wzbić się ponad kontekst zdominowany przez ideologię uprzedzenia i łatwe emocje, pomogły ukazać nam tę wspólnotę ludzkich odczuć, w których Bóg prowadzi nas tak, jak kiedyś Abrahama, w stronę nowych terenów” - powiedział Ksiądz Arcybiskup. Pasterz wspomniał dorobek Vaticanum II, w którym Ojcowie Soborowi zobowiązali chrześcijan do rozwijania dialogu ze „starszymi braćmi w wierze”. Abp Życiński apelował, abyśmy szukali i znajdowali te wartości, które jednoczą i ukazują judeochrześcijańską odpowiedź na kulturę, z której wyrastamy. Obchody VIII Dnia Judaizmu zakończyło odczytanie błogosławieństwa z Księgi Liczb.
Święty Paweł VI uważał go za wzór do naśladowania dla wszystkich współczesnych księży cierpiących na kryzys tożsamości.
Święty Jan z Ávili urodził się w rodzinie szlacheckiej o korzeniach żydowskich. Już jako 14-latek studiował prawo na uniwersytecie w Salamance, a potem filozofię i teologię w seminarium w Alcalá. Od samego początku jednak chciał służyć biednym. Po śmierci swoich rodziców rozdał majątek ubogim, a na przyjęcie po święceniach kapłańskich zaprosił dwunastu żebraków i osobiście im usługiwał. Jego wielkim pragnieniem były misje w Ameryce, jednak na polecenie arcybiskupa Sewilli został misjonarzem ludowym. Głosząc misje w Andaluzji, katechizował dzieci, uczył dorosłych modlitwy, był gorliwym spowiednikiem. W 1531 r. trafił do więzienia inkwizycji, gdyż oskarżono go o herezję iluminizmu (przeświadczenie, że prawdę można poznać wyłącznie intuicyjnie, dzięki oświeceniu umysłu przez Boga). Po licznych interwencjach oczyszczono go jednak z zarzutów i został uwolniony. Założył m.in. uniwersytet w Baeza, na południu Hiszpanii. Powołał także do istnienia stowarzyszenie życia wewnętrznego. Prowadził korespondencję duchową m.in. z Ludwikiem z Granady, Ignacym Loyolą i Teresą z Ávili.
Dzięki takim inicjatywom jak „Pizza to Pews” oraz ponownemu odkryciu tradycji młodzi ludzie przekształcają nowojorskie parafie w miejsca spotkań, poszukując konkretnych odpowiedzi na nurtujące ich pytania, a także realnej wspólnoty w coraz bardziej wirtualnym świecie.
Dodatkowe składane krzesła, wierni zajmujący schodki prowadzące na chór, księża przeciskający się w tłumie, aby rozdawać Komunię Świętą bez deptania torebek i stóp. Wygląda to, jak opis koncertu z wyprzedanymi biletami - również ze względu na młody wiek zgromadzonych - a tymczasem jest to niedzielna Msza o godz. 18:00 w parafii Świętego Józefa w Greenwich Village, gdzie każdy centymetr jest zajęty. Ta sama scena powtarza się również w pobliskim kościele Świętego Patryka.
Nasza jubileuszowa wędrówka dzisiejszego dnia znajduje swą kulminację w jednym z najważniejszych miejsc dla całej rodziny franciszkańskiej w Polsce – w krakowskiej bazylice św. Franciszka z Asyżu. To tutaj, w cieniu słynnych witraży Stanisława Wyspiańskiego, w bocznej kaplicy spoczywa wizerunek Matki Bożej Smętnej Dobrodziejki. Ten tytuł, choć na pierwszy rzut oka wydaje się sprzeczny, kryje w sobie najgłębszą prawdę o sercu Maryi.
Kiedy klękamy przed tym obrazem, widzimy twarz Maryi przepełnioną cichym bólem. To „Smętna” Matka, która patrzy na mękę swojego Syna i na cierpienia każdego z nas. Jednak Jej smutek nie jest beznadziejny – to smutek, który rodzi współczucie. Wierni od wieków nazywają Ją „Dobrodziejką”, ponieważ w tym miejscu nikt nie odchodzi bez pociechy. Historia obrazu, sięgająca XV wieku, utkana jest z tysięcy podziękowań za uzdrowienia, nawrócenia i ocalone życie. Maryja u krakowskich franciszkanów to Matka, która bierze na siebie nasze ciężary, zamieniając łzy w perły łaski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
