Reklama

Porady

Zwrot 500+

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Samotnie wychowuję dwoje dzieci. Ostatnio otrzymałam pismo z urzędu, w którym żąda się ode mnie zwrotu 500+ za kilka miesięcy 2019 r. Czy to roszczenie nie powinno już ulec przedawnieniu?

Odpowiedź eksperta
Należy wskazać, że zgodnie z art. 25 ust. 4 Ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci „należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego stała się ostateczna”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Artykuł 25. tej ustawy mówi: „Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, jest obowiązana do jego zwrotu”. A nienależnie pobranym świadczeniem są: „świadczenie wychowawcze przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych zeznań lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą to świadczenie; świadczenie wychowawcze wypłacone osobie innej niż osoba, której świadczenie zostało przyznane, z przyczyn niezależnych od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych; świadczenie wychowawcze wypłacone mimo braku prawa do tego świadczenia”.

Reklama

Nadto decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego nie jest wydawana, jeżeli od terminu jego pobrania upłynęło więcej niż 10 lat. Jeśli chodzi o świadczenia rodzinne, organ może dochodzić nienależnie pobranych świadczeń do 10 lat wstecz, umorzenie natomiast następuje 3 lata po wydaniu prawomocnej decyzji o nienależnie pobranych świadczeniach w przypadku bezskuteczności egzekucji. W sytuacji nienależnie pobranego świadczenia 500+ od 1 czerwca 2022 r. oraz RKO (rodzinnego kapitału opiekuńczego)ZUS może dochodzić nienależnie pobranych świadczeń do 2 lat wstecz.

Jak wynika z powyższego, w Pani przypadku okres stwierdzenia nienależnie pobranego świadczenia to 10 lat od momentu jego pobrania, zaś przedawnienie nienależnie pobranego świadczenia to 3 lata od wydania decyzji stwierdzającej nienależnie pobrane świadczenie. Należy zatem uznać, że bieg przedawnienia się nie zakończył i organ ma prawo do podjęcia stosownych działań.

Od kwot nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego są naliczane odsetki ustawowe za opóźnienie, chyba że przyznanie świadczenia wychowawczego było następstwem błędu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Jeśli nie zgadza się Pani z decyzją, może wnieść w przewidzianym terminie odwołanie do organu nadrzędnego i ewentualnie zaskarżyć orzeczenie odwoławcze do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Istnieje także możliwość wnioskowania do organu, który wydał decyzję o nienależnie pobranych świadczeniach, o: umorzenie kwoty należności wraz z odsetkami w całości lub w części, odroczenie terminu płatności (przez wskazanie daty odroczenia terminu spłaty) lub rozłożenie na raty kwoty do zwrotu (ze wskazaniem liczby rat).

2025-04-01 17:21

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Między nękaniem a przestępstwem

Od pewnego czasu prześladuje mnie nieznajomy mężczyzna. Pojawia się na wszystkich publicznych spotkaniach, w których biorę udział. Wystaje na przystankach autobusowych i pod moim domem. Nie grozi mi, ale zaczynam się go obawiać. Czy mogę to zaskarżyć jako uporczywe nękanie?
CZYTAJ DALEJ

Święto Ofiarowania Pańskiego

Niedziela podlaska 5/2003

2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".

Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione Domini - Ofiarowanie Pańskie. Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23). Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
CZYTAJ DALEJ

Za klasztorną furtą benedyktynek sakramentek

2026-02-02 08:27

Archiwum sióstr

Wspólnota sióstr we Wrocławiu-Pawłowicach

Wspólnota sióstr we Wrocławiu-Pawłowicach

Mniszki Benedyktynki od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu są wspólnotą wywodzącą się z rodziny Zakonów Benedyktyńskich, założonej w VI wieku przez św. Benedykta z Nursji.

Instytut powstał we Francji w XVII wieku i jest gałęzią kontemplacyjną, klauzurową, o charakterze wynagradzającym. Założycielka Matka Mechtylda od Najświętszego Sakramentu (Katarzyna de Bar), przejęta zniewagami, jakich dopuszczano się wobec Najświętszego Sakramentu, poczuła pragnienie utworzenia klasztoru mniszek, oddanych nieustającej adoracji i wynagradzaniu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję