Tatarak odkryli podczas wyprawy do Indii wojownicy Aleksandra Wielkiego. Za pośrednictwem kupców arabskich i fenickich zioło to dotarło do starożytnej Grecji i Rzymu. Do Polski trafiło wraz z najazdami tatarskimi. Tatarak zwyczajny rośnie dziko nad wodami słodkimi i spokojnymi, na bagnach, w wilgotnych rowach, na podmokłych łąkach. W celach leczniczych wykorzystywane jest kłącze. Zbiera się je od wiosny do jesieni, oczyszcza z bocznych korzeni, płucze, kroi na drobne kawałki i dokładnie suszy w temp. do 40°C.

Kłącze tataraku stosuje się w postaci naparu lub odwaru przy dolegliwościach jelitowych, np. biegunce; nadmiernej fermentacji w jelitach; w chorobach trawienia, przemiany materii; pasożytach; chorobach wątroby, zaburzeniach przepływu żółci do dwunastnicy; nerek, stanach zapalnych pęcherza, kamicy nerkowej; podwyższonym poziomie cholesterolu.

1/2 łyżki rozdrobnionych kłączy tataraku zalewamy szklanką wrzątku i odstawiamy na 10-15 min do naciągnięcia. Po odcedzeniu pijemy 2-3 szklanki dziennie przed posiłkiem. Taką herbatkę zaleca się szczególnie ludziom starszym, a także rekonwalescentom i osobom przemęczonym jako kurację wzmacniającą, a także dzieciom z anemią. Maria Treben zalecała herbatkę z tataraku i krwawnika przy nowotworach (zwłaszcza płuc).

Od 1,5-2 łyżek rozdrobnionych kłączy tataraku zalewamy 3 szklankami wody i gotujemy przez ok. 5 min na wolnym ogniu pod przykryciem. Odstawiamy na kilkanaście minut i przecedzamy. Odwarem możemy płukać jamę ustną i gardło w stanach zapalnych. Od wielu wieków tatarak bywa stosowany w postaci wywaru do kąpieli dla dzieci (wlać ok. 1,5 l do wanny, aby otrzymać wzmacniającą kąpiel) i przy leczeniu chorób kobiecych. Stosuje się go również do mycia głowy w celu wzmocnienia cebulek włosowych, a także wykorzystuje do spłukiwania głowy w przypadku łupieżu czy nadmiernego łysienia. Szampony z tatarakiem zalecane są także przy skórze łojotokowej i łupieżu, gdyż roślina ta wykazuje działanie grzybobójcze i bakteriobójcze. W medycynie ludowej wywar z kłącza polecany jest do obmywania wrzodów, do płukania oczu i przy bólach zębów.

1,5-3-gramowe porcje proszku (suszonego mielonego kłącza) można zażywać 2-5 razy dziennie w schorzeniach przewodu pokarmowego, a także jako środek uspokajający. Powolne żucie kłącza tataraku przez osoby palące może pomóc im pozbyć się nałogu.