Początki parafii sięgają 15 lutego 1983 r., kiedy to bp Józef Rozwadowski powołał ją do życia, a pięć dni później, przy polowym ołtarzu, została odprawiona pierwsza Msza św. W tym roku parafia przeżywa swoje 40-lecie istnienia.

Tak powstał kościół

Pierwszym proboszczem był ks. Jan Szadkowski. Dzięki jego staraniom w latach 1990-2000 stanął kościół. Arcybiskup Władysław Ziółek 13 września 1992 r. odprawił pierwszą Mszę św. w nowo wybudowanym kościele, 15 października 2000 r. dokonał jego poświęcenia, a 8 lat później konsekracji. W ołtarzu głównym świątyni na planie krzyża, została umieszczona czterometrowa figura Matki Bożej Królowej, a u jej stóp marmurowy stół ołtarzowy zdobiony płaskorzeźbą przedstawiającą Ostatnią Wieczerzę. Po lewej stronie znajduje się otrzymany w darze ołtarz francuski z figurą św. Siostry Faustyny i jej relikwie. Naprzeciw mieści się ołtarz papieski, przy którym 13 czerwca 1987 r. Jan Paweł II sprawował Mszę św. na łódzkim Lublinku, figura papieża, relikwie, a także świeca i błogosławieństwo – dar papieski dla duszpasterzy i mieszkańców parafii.

Centrum życia

Parafia liczy ok. 11 tys. mieszkańców. Jej proboszczem od 1 lipca 2020 r. jest ks. Marcin Majsik, przez wiele lat moderator Ruchu Światło-Życie i wikariusz parafii. W codziennej pracy wspierają go: ks. Łukasz Glapiński, odpowiedzialny za Szkołę Nowej Ewangelizacji, ks. Bartłomiej Franczak, moderator Ruchu Światło-Życie w diecezji oraz wikariusz ks. Stefan Bujak. Z parafii pochodzi dwóch zakonników i czterech kapłanów. Na terenie parafii znajduje się kaplica w Domu Sióstr Karmelitanek Bosych Dzieciątka Jezus. Parafia jest prawdziwą, rodzinną wspólnotą. Działają: schola dziecięca, ministranci i chór parafialny, grupa modlitwy różańcowej rodziców za dzieci. Bardzo aktywny jest parafialny zespół Caritas składający się z kilkunastu wolontariuszy. – Staramy się nie tylko wydawać paczki, ale każdy potrzebujący ma swojego opiekuna, który spotyka się ze swoim podopiecznym, rozmawia z nim, doradza życiowo. Wchodzimy w indywidualne relacje z podopiecznymi. Przy zbiórkach aktywizuje się także młodzież. Walczymy o każdą młodą osobę, nie odwołujemy spotkań, nawet w trakcie kolędy. Jest to indywidualne podejście i troska o osoby, które są dalej od Pana Boga, w Kościele czy poza nim. Chcemy, by przygotowanie do bierzmowania nie było tylko w szkole średniej, ale zaczynało się wcześniej, by mieć w nimi kontakt i ich nie tracić. Duży nacisk kładziemy na spotkania z rodzicami dzieci pierwszokomunijnych. Ludzie czują się tu dobrze, chcą przychodzić, jest radosna atmosfera. Widzą wspólnotę księży, którzy lubią ze sobą być i pracować. Podkreślają troskę o konfesjonał i dobre przygotowanie do kazań, co bardzo cieszy! Jest to naprawdę taka rodzinna parafia, gdzie z jednej strony jest Pan Bóg, a z drugiej widzi się człowieka i jego potrzeby – mówi proboszcz.