W drugim rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian św. Paweł czyni zasadnicze rozróżnienie, które jest motywem przewodnim całego pisma. Apostoł wyznaje, że w swojej misji nie ucieka się do „uwodzących przekonywaniem słów mądrości” – czyli do filozofii i retoryki, którymi tak zafascynowani byli adresaci jego listu. Jedyną wartość ma głoszenie Chrystusa, i to w tajemnicy Jego ukrzyżowania. Mądrość krzyża może zostać przyjęta tylko dzięki wierze, a nie za sprawą technik retorycznych czy filozoficznych domniemań. Fundament wiary u jej źródła stanowi Boża inicjatywa. Nie można do niej zatem dotrzeć, gdy opiera się jedynie na ludzkim wysiłku.

Paweł głosi mądrość ukrytą – tę prawdziwą, którą objawia wierzącym sam Bóg. Mądrość ta nie ma nic wspólnego z potocznym rozumieniem tego słowa. Nie chodzi tu o intelektualną sprawność, o przemijające umiejętności czy możliwość kontrolowania innych. Jest to mądrość nieprzemijająca, która ma wartość absolutną. Apostoł wyznaje, że głosi ją między doskonałymi – czyli ochrzczonymi, którzy żyją duchem Ewangelii. W ten sposób bardzo wyraźnie zostaje zarysowany ścisły związek między ukrytą mądrością i wiarą. Tylko wiara pozwala odkryć ową tajemnicę i zgłębić jej znaczenie.

Tekst grecki mądrość określa mianem ukrytej w formie tajemnicy. Greckie mysterion oznacza sekret, ukryty zamysł czy też duchowy sens rzeczy. W Pierwszym Liście do Koryntian termin ten pojawia się aż pięciokrotnie, co podkreśla jego szczególne znaczenie dla dynamiki przekazu. Z jednej strony wyraża on nieuchwytność Bożego działania, jego zasadniczą odmienność wobec ludzkich wyobrażeń, a z drugiej – Paweł akcentuje jego dostępność przez wiarę i dzięki niej. Wiara ta jest przyjęciem prawdy, którą Bóg pragnie podzielić się z człowiekiem. Drugi termin: apokekrummemos wyraża to, co przesłonięte i zakryte, niedostępne w bezpośrednim poznaniu. Widać zatem, że oba określenia współgrają ze sobą i się dopełniają, podkreślając szczególny charakter głoszonej przez Pawła mądrości.

Czym jest więc owa przesłonięta tajemnicą, ukryta mądrość? Jest to Boży plan zbawienia, który zostaje odsłonięty w Chrystusie i potwierdzony przez Ducha Świętego. Mowa tu o dziele miłości Boga do człowieka, który jest gotów oddać wszystko, aby ocalić człowieka i pociągnąć go ku sobie. W tym właśnie kontekście św. Paweł wspomina tajemnicę krzyża. To w Ukrzyżowanym najpełniej zostaje odsłonięty Boży zamysł odkupienia. Żadne filozoficzne rozumowanie nie jest w stanie dotrzeć do głębi tajemnicy zbawienia dokonanego w Chrystusie. Tylko w wierze podtrzymywanej światłem Ducha Świętego człowiek może uchwycić głębię nieograniczonej miłości Boga. Ukryta mądrość, przesłonięta tajemnicą, zostaje objawiona w Chrystusie tym, którzy podążają drogą wiary. Ta ukryta – objawiona mądrość staje się treścią życia chrześcijanina. Są to „wielkie rzeczy, które Bóg przygotował tym, którzy Go miłują” (por. 1 Kor 2, 9). I właśnie tych wielkich rzeczy jesteśmy uczestnikami.