Reklama

Niedziela Sandomierska

Bajtel w folklorze

W Baranowie Sandomierskim odbył się XXVIII Ogólnopolski Festiwal Folklorystycznej Twórczości Dziecięcej.

Niedziela sandomierska 27/2022, str. V

[ TEMATY ]

festiwal

folklor

Baranów Sandomierski

ks. Wojciech Kania/Niedziela

XXVIII Ogólnopolski Festiwal Folklorystycznej Twórczości Dziecięcej

XXVIII Ogólnopolski Festiwal Folklorystycznej Twórczości Dziecięcej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Cieszymy się bardzo, że wreszcie możemy się spotkać i obejrzeć występy uczestników na żywo.

W 2020 r. festiwal został odwołany, w ub.r. odbywał się w formie hybrydowej, a teraz ponownie mogliśmy gościć młodych artystów z całej Polski. Do Baranowa przyjechało ponad 350 uczestników, którzy swoje programy prezentowali na scenie Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury. W niedzielę na scenie plenerowej odbywały się występy folklorystyczne, a dopełnieniem festiwalu był koncert tegorocznej „gwiazdy”, czyli zespołu Turnioki, grającego muzykę, będącą połączeniem góralskiego folku z rockiem. W sobotę natomiast na stadionie lekkoatletycznym zorganizowaliśmy kino plenerowe. Wyświetlony został film animowany W głowie się nie mieści – mówił Mirosław Smykla, dyrektor MGOK w Baranowie Sandomierskim.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Jak mówią przedstawiciele komisji konkursowej, poziom artystyczny z roku na rok wzrasta, więc ciężko wyłonić tych najlepszych. – Oceniamy przede wszystkim element transmisji tradycji do współczesności, który z pewnością jest najważniejszy w sensie merytorycznym, ale naturalnie należy również dostrzec elementy estetyczne, czyli sposób i kulturę wykonania. W tym przypadku dla mnie, badacza szukającego autentyczności, którą trudno dzisiaj znaleźć, rodzi się pewien problem. W przypadku prezentacji festiwalowych mamy do czynienia z pewnym dostosowaniem do wymogów sceny. Naturalnie biorę to pod uwagę, niemniej zawsze szukam jakichś elementów autentyczności – mówił prof. Jan Adamowski. Wśród 47 zespołów i solistów, którzy zaprezentowali się w Baranowie Sandomierskim, jednymi z pierwszych były: Zespół Regionalny „Ciardasie” i „Małe Ciardasie” ze Szkoły Podstawowej nr 1 z Czarnej Góry. Młodzi artyści zaprezentowali folklor spiski odmiany jurgowskiej. Dla przedstawicieli Spisza nie był to, pierwszy występ w Baranowie, bo już kilkakrotnie opuszczali wcześniejsze festiwale z pierwszymi nagrodami. Marian Kikla, opiekun zespołów, zwrócił uwagę na specyfikę i pewne trudności w ich działalności, które jako jedyne podtrzymują i kontynuują tradycje folkloru spiskiego w odmianie jurgowskiej, bliskość Podhala powoduje bowiem, że większość zespołów ciągnie ku tamtej odmianie folkloru góralskiego. Tradycji musiała stać się zadość, bo również w tym roku Zespół Regionalny „Cardasie” zdobył pierwsze miejsce w kategorii zespołów obrzędowych. „Małe Cardasie” zdobyły trzecie miejsce. Wśród kapel pierwszą nagrodę otrzymała Kapela „Jedlicka” z Piwnicznej Zdrój, a grup śpiewaczych – Zespół Wokalny „Ożarowianeczki” z Ożarowa w powiecie wieluńskim. Pierwsze miejsca w kategorii solistów jury przyznało ex aequo Milenie Jargieło i Katarzynie Rączce z Gminnego Ośrodka Kultury w Biłgoraju, a spośród solistów instrumentalistów Przemysławowi Dyndale z Majdanu Sienawskiego.

W tegorocznym jury zasiedli: prof. dr hab. Jan Adamowski, językoznawca, folklorysta, badacz kultury regionalnej z Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie, dr Jolanta Dragan, etnografka, muzyk z Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej i dr Kinga Strycharz-Bogacz, etnomuzykolog z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Festiwal „Dziecko w folklorze” zapoczątkowała przed 30 laty Alina Szymczyk i jest to jedyne tego typu wydarzenie w Polsce.

2022-06-29 06:16

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Królowa na zamku

Niedziela sandomierska 36/2023, str. V

[ TEMATY ]

Baranów Sandomierski

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Poświęcenia obrazu dokonał bp Krzysztof Nitkiewicz

Poświęcenia obrazu dokonał bp Krzysztof Nitkiewicz

W uroczystość odpustową ku czci Najświętszej Maryi Panny Królowej, biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz modlił się w kaplicy zamkowej w Baranowie Sandomierskim.

Mszę św., której przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz, koncelebrował ks. Jerzy Dąbek, proboszcz parafii oraz kapłani z dekanatu.
CZYTAJ DALEJ

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

Pierwsze parafie neoprezbiterów

2026-05-30 19:23

[ TEMATY ]

dekrety

neoprezbiterzy 2026

pierwsze parafie

archwwa.pl

Abp Adrian Galbas SAC po udzieleniu dziś święceń kapłańskich w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie ośmiu neoprezbiterom Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie oraz Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego “Redemptoris Mater” wręczył im dekrety, kierując ich do pierwszych parafii, gdzie będą wikariuszami.

Ks. Ignacy Ciechomski, mianowany wikariuszem parafii NMP Matki Kościoła w Warszawie, w dekanacie mokotowskim.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję