Gustaw Manteuffel – XIX-wieczny historyk i etnolog pochodzący z rodu nadbałtyckich ziemian – skonstatował nie bez smutku, że Polacy wiedzą o Inflantach mniej niż o Sumatrze czy Borneo. I choć minęło sporo czasu, to wcale nie jest lepiej: wiedza o naszych rodakach w Łatgalii, jak dziś nazywane są dawne polskie Inflanty, jest śladowa. Nie pamięta się – ubolewają autorzy książki – że przez ponad dwa wieki ziemie dzisiejszej Łotwy dzieliły losy całej Rzeczypospolitej. Za dawne Kresy uchodzą tylko tereny dzisiejszej Białorusi, Litwy i Ukrainy. Po upadku komuny Kresy ponownie zagościły w polskiej publicystyce i literaturze, z pominięciem jednak Łatgalii. Na Łotwie do dziś żyje ok. 50-tysięczna polska kolonia, której przodkowie zasłużyli się dla polskiej historii i kultury. Autorzy, nie ograniczają się tylko do Łatgalii – wskazują, że do Rzeczypospolitej należała też reszta Inflant, a stołeczna Ryga przez kilkadziesiąt lat była jednym z jej głównych portów.
Cieszyła się wielkim kultem w pobożności ludowej; jej pomocy przyzywano zwłaszcza podczas chorób zębów. Dziś jest nawet patronką dentystów i wydziałów dentystycznych uniwersytetów medycznych. Jej śmierć za wiarę poprzedziły wyrafinowane męki. Mówią o niej święta od bólu zębów to św. Apolonia
Dzisiaj niewiele osób zwłaszcza młodszych wiekiem wie, że taka święta, trochę zapomniana, w ogóle istnieje. Już przed pięciuset laty, w jednej z biskupich ksiąg liturgicznych uznana została za patronkę Królestwa Polskiego. Jej wizerunek spotkamy choćby o ojców Jezuitów w Starej Wsi, schowany w muzealnych czeluściach, a gdyby nie podpis i charakterystyczny atrybut świętej obcęgi, naprawdę niewiele osób doszłoby do tego że stary, kilkusetletni obraz przedstawia św. Apolonię... Zresztą cieszyła się ona dużym kultem nie tylko u polskich jezuitów: jej relikwie przechowywano w jezuickim kościele w Antwerpii.
W niedzielę 8 lutego w hospicjum w Nowogrodźcu, w 80. roku życia i w 55. roku kapłaństwa, zakończył swoją ziemską pielgrzymkę śp. ks. Mieczysław Sołtys, wieloletni proboszcz w Smolnie Wielkim i Starym Dworze.
Pogrzeb zmarłego odbędzie się w środę 11 lutego 2026 r. w parafii pw. św. Jadwigi Śląskiej w Gryfowie Śląskim (diec. legnicka) według następującego porządku:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.