Ksiądz prał. Marian Kopko, kustosz sanktuarium krzeszowskiego, odmówił przed nim z grupą wiernych nowennę.
Wierzbna, to wieś koło Świdnicy. Do 1810 r. była we władaniu cystersów krzeszowskich. Zatem mnisi mieli doskonałe rozeznanie w życiu jej mieszkańców. W 1616 r. woźnica dopuścił się tu profanacji. Smagnął batem przydrożny krzyż, za co – jak mówią kroniki – za kilka dni uschła mu ręka. Ludzie, widząc w tym interwencję Bożą, przenieśli ów krzyż do miejscowego kościoła. Z czasem, trafił do nowo wzniesionego kościoła opackiego (obecnie bazylika mniejsza) w Krzeszowie, gdzie otrzymał wspaniałą oprawę: wystawiony został w szklanej gablocie i otoczony rzeźbami świętych i aniołów. Stał się formalnie jedną z kaplic kościoła opackiego. W sferze ideowej jest znakiem – nie ma lepszego potwierdzenia świętości krzyża niż wydarzenie z Wierzbnej. W okresie kontrreformacji eksponowano fakt, że woźnica, który dopuścił się profanacji krzyża, był protestantem.
Miejsce, w którym ustawiono krzyż z Wierzbnej w kościele opackim w Krzeszowie, jest symboliczne. Ścisłe ideowe znaczenie ma każdy zaistniały w tym wnętrzu element, począwszy od elewacji, a skończywszy na ołtarzu głównym, kaplicach bocznych i organach. Świątynia ta wzniesiona została w okresie kontrreformacji jako pomnik wiary katolickiej, język sztuki posłużył do wyłożenia katolickich praw wiary. Przede wszystkim zaakcentowano rolę Maryi – jako matki Jezusa – w dziele zbawienia, które przyszło przez krzyż. W prawym transepcie umieszczono krzyż z Wierzbnej, w lewym figurę boskiego Emmanuela, a centralnie ołtarz główny z tabernakulum i cudami słynący obraz Matki Bożej Łaskawej.
Obchodząc Uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego, warto przypomnieć o jednym z najstarszych sanktuariów w Polsce, gdzie znajdują się relikwie Drzewa Krzyża Świętego. Od wieków miejsce to odwiedzają rzesze pielgrzymów, a znajduje się ono w naszej diecezji na Łysej Górze.
Do klasztoru i sanktuarium można dostać się dwiema drogami. Jedna łatwa – asfaltowa, natomiast druga, zaczynająca się w Nowej Słupi, prowadzi pod górę kamienistym szlakiem. Wchodzący pielgrzymi mają możliwość odprawienia Drogi Krzyżowej, gdyż w parku przy szlaku ustawione są jej stacje. Podchodząc pod mury sanktuarium, można po prawej stronie dostrzec ustawione krzyże z datami, począwszy od 2004 r. Wtedy to odbyła się pierwsza diecezjalna Droga Krzyżowa w Wielki Piątek pod przewodnictwem biskupa ordynariusza. Pielgrzymi, którzy przybywają do sanktuarium, nie tylko z powodu odpustu mówią, że przybyli, aby oddać hołd krzyżowi, na którym umarł Chrystus dla naszego zbawienia. Droga pod górę nie jest łatwa, ale przez ten trud można choć w małej części pokazać miłość do Boga oraz podziękować, za Jego wielkie poświęcenie. Sanktuarium w ciągu roku odwiedza ok. 300 tys. pielgrzymów.
Żyła zaledwie 25 lat, a jednak wystarczyło to, żeby zapisać się w historii naszego kraju jako król Polski, wybitna postać, ale przede wszystkim tak krótki czas życia wystarczył, by osiągnąć świętość
Jadwiga była trzecią i najmłodszą córką króla Węgier i Polski, Ludwika Andegaweńskiego oraz Elżbiety, księżniczki bośniackiej. Urodziła się w 1373 lub 1374 r. Rodzice planowali dla Jadwigi małżeństwo z Wilhelmem Habsburgiem. Dzieci połączono warunkowym ślubem, by go dopełnić w ich wieku dojrzałym. W chwili zawarcia ślubu warunkowego Jadwiga miała zaledwie 4 lata. Jednak plany pokrzyżowała śmierć starszej siostry Jadwigi – Katarzyny. Kiedy w roku 1383 zmarł Ludwik, dostojnicy polscy rozpoczęli starania, by Jadwiga objęła po nim rządy w Polsce. 16 października 1384 r., mając zaledwie 10 lat, została uroczyście koronowana na Wawelu, na króla Polski. W naszej historii jest to jedyny przypadek, gdy królem została kobieta.
Celleno to stare miasteczko na północy regionu Lacjum, między Viterbo a jeziorem Bolsena. Jego średniowieczna część została opuszczona w latach 50. XX w. i chociaż to „stare” Celleno jest częściowo zrujnowane, zachowało kilka średniowiecznych budowli oraz zamek.
Miasteczko słynie z produkcji czereśnie i dlatego jest „zbratane” z innym włoskim miasteczkiem znanym z czereśni – Ceresarą, która znajduje się niedaleko Mantui. Ostatnio gmina Ceresara podarowała gminie Celleno szczególny prezent – obraz przedstawiający Matkę Bożą z czereśniami i z Dzieciątkiem Jezus. Czereśnie nawiązują do tradycji rolniczej obu gmin, ale mają też głęboką symbolikę religijną - nawiązują do dawnej tradycji ikonograficznej renesansu, inspirowane Ewangeliami apokryficznymi. Madonnę z czereśniami malowali tak wybitni artyści jak Tycjan i Barocci – obraz Barocciego znajduje się w Pinakotece Watykańskiej, a arcydzieło Tycjan namalowane w latach 1516-1518, obecnie znajdującą się w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu. Czereśnie symbolizują krew Męki Pańskiej, ale także słodycz owoców Raju.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
