W tym roku w naszej diecezji sakrament kapłaństwa przyjmie 10 diakonów. Po przyjęciu święceń prezbiteratu zostaną oni posłani do swoich pierwszych parafii, w których będą szlifować swoje kapłaństwo i z wielkim zapałem oraz gorliwością, służyć Bogu i ludziom poprzez odprawianie codziennej Eucharystii i sprawowanie sakramentów.

1. Ks. Jarosław Buczyński
Pochodzi z parafii Królowej Różańca Świętego w Dzierżoniowie. Jego hasło prymicyjne to: „Oto wyryłem Cię na obu Mych dłoniach” (Iz 49,16a). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Wszystko ogarnięte, jestem spokojny, skupiam się na modlitwie, a także czekam na czas rozpoczynających się rekolekcji przed święceniami. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Chciałbym kontynuować współpracę z Duszpasterstwem Tradycji Łacińskiej, w której życie się angażuję, a także pragnę swoją posługę kapłańską wiązać z pracą z młodzieżą, szczególnie tą trudną. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Jarosława jest sługa Boży abp Antoni Baraniak.

2. Ks. Adrian Fajkowski
Pochodzi z parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Ciepłowodach. Jego hasło prymicyjne to: „Aby On wzrastał, a ja się umniejszał” (J 3,30). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Szczególnie w tym czasie troszczę się o przygotowania samej Mszy św. prymicyjnej i przyjęcia dla gości, także pod względem duchowym skupiam się na szczególnej modlitwie, aby dobrze przygotować się do święceń. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Chciałbym się zajmować szczególnie takimi grupami, jak: ministranci i lektorzy, Krąg Biblijny oraz Apostolstwo Miłosierdzia Bożego. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Adriana są święci: św. s. Faustyna Kowalska, bł. ks. Michał Sopoćko oraz św. Jan Maria Vianney.

3. Ks. Michał Gibek
Pochodzi z parafii św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej. Jego hasło prymicyjne to: „Panie, Ty jesteś dla mnie tarczą, Tyś chwałą moją i Ty mi głowę podnosisz” (Ps 3,4). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Coraz bardziej dociera do mnie świadomość bliskości święceń. Trzeba przygotować się jak najlepiej. Szczególnie rozważam w tym czasie teksty modlitwy brewiarzowej. Skupiam się także w jeszcze doskonalszy sposób na istocie Mszy św. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Nie mam szczególnych wymagań względem pola duszpasterskiego, którym chciałbym się zajmować. Jestem otwarty na pracę ze wszystkimi grupami, do których zostanę przydzielony. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Michała jest m.in. Frassati, który stanowi wzór do naśladowania względem pokory. – Również mój proboszcz z rodzinnej parafii jest dla mnie wzorem do naśladowania, dużo mnie nauczył względem życia kapłańskiego – wspomina ks. Michał.

4. Ks. Tomasz Kowalczuk
Pochodzi z parafii św. Mikołaja w Świebodzicach. Jego hasło prymicyjne to: „Trwajcie we mnie, tak jak Ja w Was” (J 15,4). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Dużo przygotowań organizacyjnych, w których bardzo pomagają mi rodzice. Duchowo przygotowuję się do święceń przez modlitwę. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Szczególnie chciałbym się zajmować pracą z młodzieżą i dziećmi, ponieważ myślę, że mam z nimi dobry kontakt. Szczególnie dzięki temu, że mam młodsze rodzeństwo. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Tomasza są przede wszystkim święci – chociażby św. s. Faustyna Kowalska i św. Brat Albert. Także wielu dobrych kapłanów, którzy stanęli na mojej drodze życiowej.

5. Ks. Krzysztof Malinowski
Pochodzi z parafii pw. Ducha Świętego w Świdnicy. Jego hasło prymicyjne to: „Rzekł Jezus do Szymona Piotra: Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?” (J 21,15). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Szczególnie skupiam się na modlitwie za przyczyną Matki Bożej i świętych patronów. Także rekolekcje będą dla mnie dobrym czasem przygotowania do święceń. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Przyjmę wszystko, do czego mnie Pan Bóg pośle. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Krzysztofa są: bł. ks. Jerzy Popiełuszko, sługa Boży Fulton Sheen, św. Jan Paweł II. Wzorem dobrego kapłana jest dla mnie śp. ks. Jerzy Skalski.

6. Ks. Radosław Mielczarek
Pochodzi z parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu. Jego hasło prymicyjne brzmi: „Magis”, co oznacza więcej. Jest to słowo, którym posługiwał się często św. Ignacy Loyola. Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Jestem poniekąd zdumiony, że to już za kilka dni odbędzie się ten ważny moment w moim życiu. Ten czas pragnę wykorzystać na formację przed święceniami, szczególnie przez udział w zbliżających się rekolekcjach, które poprowadzi dla nas ks. Aleksander Radecki. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – W swojej pracy duszpasterskiej chciałbym się zajmować szczególnie formacją ludzi dorosłych np. we wspólnocie Przyjaciół Oblubieńca. Ważną dla mnie kwestią będzie formacja małżeństw i rodzin. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Radosława jest bł. ks. Stefan Wincenty Frelichowski.

7. Ks. Adam Przybysz
Pochodzi z parafii św. Józefa Oblubieńca w Wałbrzychu. Jego hasło prymicyjne brzmi: „Nie bój się i nie lękaj, ponieważ z Tobą jest Pan Bóg Twój, wszędzie gdziekolwiek pójdziesz” – (Joz 1,9).
Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami, kapłańskimi, odpowiedział: – Ostatnie dni przed święceniami, to czas intensywnych przygotowań, zwłaszcza przy organizacji prymicji. Choć jest to bardzo ważna sprawa, to jednak, nie najważniejsza. Przede mną i moimi kolegami rekolekcje, więc czas na to, aby przygotować się duchowo do tego ważnego wydarzenia w życiu. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Chciałbym przede wszystkim pracować z ludźmi, ciężko określić grupę. Szczególną satysfakcję sprawia mi praca z młodzieżą na katechezie.
Wzorami w drodze do kapłaństwa dla ks. Adama są święci. – Zwłaszcza święci kapłani. Miałem również takie szczęście spotkać takiego świętego kapłana, ale nie chcę zdradzać jego imienia, myślę że on też by nie chciał.

8. Ks. Piotr Sipiorski
Pochodzi z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Wałbrzychu. Jego hasło prymicyjne to: „Ci, co zaufali Panu, otrzymują skrzydła jak orły, biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą” (Iz 40,31). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Ostatnie przygotowania zakończą się, gdy wyjadę na rekolekcje. Do tego czasu zawsze coś będzie do zrobienia, sprawdzenia, ustalenia. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Myślę, że ksiądz nie powinien stawiać sobie takich założeń, ponieważ to już na samym początku w jakimś stopniu ogranicza jego posługę. Ponadto każda parafia jest inna. Tworzą ją konkretni ludzie, istnieją na niej specyficzne zwyczaje, funkcjonują określone grupy. Idąc na daną parafię, trzeba najpierw zapoznać się z nią oraz oczekiwaniami, jakie kierowane są wobec konkretnego księdza. Potem można dopiero proponować swoje pomysły.
Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Piotra są następujące postaci: św. Dominik oraz św. Jan Paweł II.
– To święci towarzyszący mi od kilku lat, zanim wstąpiłem do seminarium. Św. Jan Paweł II jeszcze za życia był dla mnie kimś wyjątkowym. Jego pontyfikat to moje 25 lat życia. Wzorem służby, oddania, pokory i milczenia jest dla mnie św. Matka Teresa z Kalkuty. „Bez milczenia kapłaństwo jest zniszczone” – mówi kard. Robert Sarah, który stanowi dla mnie współczesny wzór kapłana.

9. Ks. Bartosz Karol Tusiński
Pochodzi z miejscowości Skrzynka, która należy do parafii św. Bartłomieja Apostoła w Trzebieszowicach. Hasło prymicyjne to: „Posyła mnie Bóg, abym głosił Ewangelię i leczył rany zbolałych serc” (Łk 4,18) oraz „Daj Boże, abym mógł umierać z rękami, zniszczonymi przez miłosierdzie” – św. Kamila de Lellis. Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Przygotowanie duchowe do prymicji jest najważniejsze. Oddaje ten czas osobistej modlitwie, ale mam też ogromne wsparcie ze strony parafian, którzy zapewniają mnie o modlitwie, a przede wszystkim zawierzają Matce Bożej. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – W kapłaństwie chcę zajmować się duszpasterstwem wszystkich dusz. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Bartosza są: – Moim największym wzorem, patronem w powołaniu kapłańskim są: św. Jan Maria Vianney, bł. ks. Jerzy Popiełuszko, sługa Boży kard. Stefan Wyszyński, br. Aloizy Kosiba – patron maluczkich, Jan Paweł I i Dolindo Ruotolo.

10. Ks. Mateusz Zając
Pochodzi z parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Jaroszowie. Jego hasło prymicyjne to: „Ty jesteś, Panie, Bogiem łaski i wielkiego miłosierdzia” (Ps 86,15). Na pytanie, jak wyglądają ostatnie przygotowania przed święceniami kapłańskimi, odpowiedział: – Właściwie wszystko jest gotowe. Dla mnie nieocenionym skarbem są moje siostry, które włączyły się w przygotowanie i organizację dnia prymicji, zarówno Mszy św., jak i przyjęcia. Dobrą radą służą mi ksiądz proboszcz z rodzinnej parafii oraz katecheta, którzy czuwają nad oprawą liturgiczną. Faktem jest, że co chwilę pojawiają się jakieś drobne zmiany, ale generalnie trzymamy rękę na pulsie. Na kolejne pytanie, dotyczące kwestii zakresu pracy duszpasterskiej i szczególnego jej pola, którym chciałby się zajmować na swojej pierwszej parafii, odpowiedział: – Nie chcę dawać konkretnej odpowiedzi, czy wymieniać poszczególnych zadań/wizji, które chciałbym realizować. W czasie praktyk duszpasterskich przekonałem się, że każda parafia ma swoją specyfikę. Będę księdzem i zadania, które zostaną mi powierzone, po prostu będę starał się realizować w tej konkretnej wspólnocie parafialnej, w której będę posługiwał, z możliwościami i potencjałem, jakie tam odkryję. Wzorem w drodze do kapłaństwa dla ks. Mateusza jest św. Brat Albert. – Dużo o nim słyszałem, o jego życiu, o jego heroizmie i poświęceniu wobec ludzi wykluczonych. W ostanie wakacje miałem możliwość pracy jako wolontariusz w przytulisku dla bezdomnych mężczyzn w Krakowie. Był to dla mnie niezwykły czas formacji, zwłaszcza tej duchowej.

* * *

Tegoroczni neoprezbiterzy, jak i wszyscy alumni naszego seminarium są niewątpliwie owocem modlitwy o powołania kapłańskie i zakonne, której w naszych parafiach nie brakuje. Kierując się słowem Bożym: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało, proście więc Pana żniwa, żeby posłał robotników na żniwo swoje”, jesteśmy zaproszeni do jeszcze większej modlitwy o nowe, święte powołania do życia kapłańskiego i zakonnego.