W drugą niedzielę Wielkanocy, czyli Miłosierdzia Bożego, przypada Międzynarodowe Święto Caritas. Nadarza się więc okazja, by w szczególny sposób podziękować tysiącom pracowników i wolontariuszy Caritas za to, że bezinteresownie, z potrzeby serca, wychodząc naprzeciw bliźniego, w praktyce „niosą dobroć i czułość Boga” – do czego zachęcał papież Franciszek w bulli „Misericordiae vultus” ogłaszającej Rok Miłosierdzia.
W naszej diecezji Parafialne Zespoły Caritas istnieją praktycznie w każdej parafii, docierając z pomocą głównie do rodzin, partycypując np. w kosztach żywności i opału czy udzielając drobnych zapomóg. Wiele z nich prowadzi też zorganizowane formy pomocy, np. świetlice dla dzieci czy kluby dla seniorów i młodzieży. Ale nie brakuje też indywidualnych, sąsiedzkich gestów pomocy, jak choćby zrobienie zakupów osobie starszej czy niedołężnej. Gdy rozejrzymy się wokoło, okaże się, że – na szczęście – ludzi dobrej woli nie brakuje. Liczby mówią same za siebie. Rocznie pomocą PZC jest objętych u nas ponad 50 tys. osób.
Nasza polska droga to droga maryjna. Wielkie rzesze pielgrzymów podążających w sztafecie pokoleń poprzez polską ziemię wciąż wydeptują ścieżki do Maryi, czczonej w różnych wizerunkach, stanowiących prawdziwe skarbce pobożności. Wzywanie Maryi jako Królowej Polski jest podkreśleniem Jej wyjątkowej roli w dziejach narodu polskiego. Uznanie Maryi za Królową wiąże się z oddawaniem Jej królewskiej czci, czego bezprecedensowy wyraz mamy w naszych czasach: obok Kościoła bowiem wielki hołd Maryi Królowej złożył polski parlament, ustanawiając rok 2017 Rokiem 300-lecia Koronacji Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. A więc władza państwowa w Polsce uznaje władzę Królowej z Nieba! Czy jest taki drugi naród na świecie...? Kolejnym jubileuszowym darem jest reaktywowanie Komisji Maryjnej KEP, której przewodniczącym został abp Wacław Depo.
Benedykt ze swoim nauczycielem Andrzejem Świeradem
Wśród świętych, których w lipcu przypomina Kościół, są dwaj przyjaciele – święci pustelnicy Andrzej Świerad i Benedykt. Ich wspomnienie przypada 13 lipca. Choć żyli w czasach, kiedy na ziemiach polskich chrześcijaństwo dopiero się kształtowało i byli jednymi z pierwszych Polaków wyniesionych do chwały ołtarzy (1083 r.), ich życie może stanowić dla nas, żyjących na początku trzeciego tysiąclecia, drogowskaz na drodze do świętości. Swoje życie związali z benedyktynami.
Św. Andrzej Świerad urodził się w rodzinie rolniczej najprawdopodobniej w Małopolsce. Wzrastał w środowisku od dawna chrześcijańskim. Przez wiele lat żył w pustelni pod skałą w Tropiu niedaleko Czchowa. Miejsce to znane jest dziś jako Brama Sądecczyzny. Jan Długosz zapisał, że tu „wyróżniał się przykładnym życiem i obyczajami”– jak podaje strona internetowa sanktuarium Świętych Pustelników w Tropiu, gdzie ich kult jest wciąż żywy. Św. Andrzej w ostatnich latach X wieku wstąpił do benedyktynów – klasztoru św. Hipolita na górze Zobor k. Nitry. To właśnie tam przyjął imię Andrzej. Po ukończeniu 40 lat mógł powrócić do życia pustelniczego, które wpisane jest również w duchowość benedyktyńską, do samotności, stwarzającej miejsce do głębszego spotkania z Bogiem. Towarzyszył mu zmieniający się co kilka lat uczeń. Całym swoim życiem dążył do wyłącznej przynależności do Boga. Jako że jednym ze sposobów służby Bożej benedyktynów jest praca, która jest źródłem utrzymania klasztoru, oraz przybliża do Boga i drugiego człowieka, św. Andrzej również oddawał się ciężkiej pracy – zajmował się karczowaniem lasu. Choć wymagało to od niego wiele trudu, nie zaniedbywał pokutnych praktyk. Noc poświęcał na modlitwę. Trzy razy w tygodniu pościł (w poniedziałki, środy i piątki), a podczas Wielkiego Postu – za wyjątkiem sobót i niedziel – jego dziennym pokarmem był jeden orzech włoski. Spośród innych umartwień ciała (żył przecież w średniowieczu, które ciało traktowało jako źródło wszelkiego zła) wymienić jeszcze tu trzeba, że Andrzej opasał się mosiężnym łańcuchem, który – jak mówią podania o jego życiu – z czasem obrósł skórą. W to miejsce wdało się zakażenie, co było przyczyną jego śmierci ok. 1030 r. Zasłynął jako apostoł i patron nawracających się grzeszników.
Minister Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz spróbuje przekonać ministra finansów do podwyższenia drugiego progu podatkowego. Przewodnicząca Polski 2050 chce też wyższego wieku emerytalnego dla bezdzietnych kobiet. Propozycję Katarzyny Pełczyńskiej–Nałęcz torpedują koalicjanci i opozycja - informuje Radio Maryja.
Podwyższenie drugiego progu podatkowego aż do 180 tysięcy złotych rocznie to jedna z głównych obietnic kandydata PiS na premier Przemysława Czarnka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
