Kapliczki i figury przydrożne są oryginalnymi pamiątkami przeszłości, a zarazem przejawem głębokiej wiary mieszkańców ziemi piotrkowskiej. W przeciwieństwie do Polski południowej, gdzie przeważają kapliczki drewniane wiszące, w regionach centralnych dominują obiekty stojące, wybudowane z cegieł, cementu, kamienia, połączonych z elementami drewnianymi i metalowymi. Za piękne przykłady odchodzącego w zapomnienie kunsztu dawnych muratorów można uznać zarówno dziewiętnastowieczną kapliczkę z "sygnaturką", usytuowaną w miejscowości Odrowąż, jak też kapliczkę postumentową (XVIII w.) z  okolic Piotrkowa Trybunalskiego oraz kapliczkę z roku 1920 stojącą przy drodze w  Bąkowej Górze.
Wspomniane obiekty posiadają niepowtarzalny kształt architektoniczny. Z powstaniem każdego z nich związana jest także odrębna historia. Fundowane częstokroć w podzięce za otrzymane łaski, przywołują pamięć o losach  konkretnych ludzi. Zdają się bezgłośnie świadczyć, że kto zaufał Panu Bogu, nie doznał rozczarowania. Wznoszone przy rozstajnych drogach spełniały rolę znaków topograficznych, ale także dodawały otuchy podróżującym. Ich umiejscowienie można także odczytać w sposób symboliczny, istotny dla człowieka stającego wobec wyboru drogi życiowej.
Te swoiste budowle sakralne, będące świadkami wielu wydarzeń, na naszych oczach odchodzą w niebyt. Jest to tym bardziej smutne, że niektóre z nich przetrwały czasy wielkich powstań narodowych, kościuszkowskiego, listopadowego, styczniowego, a także dwie wojny światowe. Należy zadbać, aby te szczególne zabytki nie zostały zapomniane, by nie uległy całkowitemu zniszczeniu.