Reklama

Niedziela Wrocławska

Wrocław i Dolny Śląsk razem!

O przygotowaniach Wrocławia do nowego roku szkolnego, o budżecie ESK, a przede wszystkim o zbliżających się wyborach samorządowych – z prezydentem Wrocławia Rafałem Dutkiewiczem rozmawia Krzysztof Kunert

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

KRZYSZTOF KUNERT: – W wielu szkołach wakacyjne remonty już się zakończyły, ale są też szkoły, gdzie remonty będą trwały we wrześniu i październiku, a nawet w listopadzie. Panie Prezydencie, jak Wrocław jest przygotowany do nowego roku szkolnego?

RAFAŁ DUTKIEWICZ: – Wrocław jest dobrze przygotowany zarówno do nowego roku szkolnego, jak i do narastającego wyżu demograficznego. Do roku 2015/2016 będą bardzo napełniały się szkoły podstawowe, potem ten wyż przesunie się w kierunku gimnazjów i na koniec liceów. Stąd też musimy dysponować odpowiednią ilością klas i wydajemy na to sporo pieniędzy publicznych. Obok remontów Wrocław buduje także nowe placówki bądź rozbudowuje już istniejące. Prowadzimy w tej chwili również rozmowy o przejęciu dwóch szkół od Urzędu Marszałkowskiego.

– We wrocławskich żłobkach ogłaszane są kolejne rekrutacje na miejsca dla dzieci dofinansowane przez miasto. Pomimo kilku naborów nadal brakuje miejsc dla 263 dzieci. Czy dzieci, które się nie dostały, mają wciąż szanse na dofinansowane miejsce?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

– W tej kwestii podzielę się dobrą i niedobrą wiadomością. W szkołach, przedszkolach mamy miejsca dla wszystkich dzieci. Natomiast w żłobkach występują jeszcze pewne niedoskonałości. Dobra wiadomość jest też taka, że Wrocław jest numerem jeden, jeśli chodzi o przyrost miejsc w żłobkach. Natomiast ta gorsza wiadomość jest taka, że tych miejsc wciąż brakuje. Obecnie mamy następującą sytuację: szczyt urodzin jest już za nami, on przepłynął przez wrocławskie żłobki i dociera właśnie do szkół podstawowych. W tej chwili we Wrocławiu rodzi się nieco mniej dzieci. Co do zasady mogę jednak obiecać, że na dofinansowanie miejsc w żłobkach nie zabraknie pieniędzy.

– Na Dolnym Śląsku w nadchodzących wyborach… PiS zapowiada zwycięstwo, PO, z różnym skutkiem, próbuje się dogadać z Pańskim środowiskiem, zaś małe partie liczą na pojedyncze mandaty… Szykuje się ciekawe rozdanie?

– Będzie pewnie tak, że w listopadzie wszyscy ogłoszą sukces, bo każdy gdzieś zdobędzie mandat. Jestem bliski porozumienia z PO na szczeblu regionalnym. Mam nadzieję nadać jej nieco bardziej konserwatywnego szlifu, przy czym nie wstępuję do Platformy, ale będę z nią współpracował. Na fotel prezydenta Wrocławia chcę kandydować jako kandydat niezależny. Natomiast do rady miejskiej będziemy mieć albo wspólny komitet z PO albo osobny. Tu decyzja jeszcze nie zapadła. Mój gest zbliżenia do Platformy nie jest gestem wrogim w stosunku do Prawa i Sprawiedliwości. Mam nadzieję, że po wyborach, jak się uspokoją emocje, wszyscy będą mogli ze sobą współpracować. Niezwykle mi zależy na tym, aby można było zgodnie budować rozwój Wrocławia i Dolnego Śląska. W ostatnich latach w bardzo niedobry sposób usiłowano Wrocław przeciwstawiać regionowi. Uważam, że była to zgubna tendencja. Jesteśmy dynamicznym województwem, a dynamika może być jeszcze silniejsza, gdy będziemy budować w zgodzie.

Reklama

– Nie ma Pan wrażenia, że Dolnoślązacy mogą być nieco zdezorientowani. Pan przez lata budował swoją polityczną pozycję na antypartyjnych hasłach, po czym – w sejmiku – złączył się koalicją z PO, która przez kilka lat nie zostawiała na Panu suchej nitki. Skąd taka zmiana?

– Mam nadzieję, że okres kampanii wyborczej pozwoli ten mój gest polityczny wrocławianom i Dolnoślązakom zrozumieć. Uważam, że w przypadku wyborów lokalnych, czyli gminnych, opcje obywatelskie są bardzo istotne. Takie wybory nie muszą mieć kolorów partyjnych. Ten model usiłowałem w przeszłości przenieść na poziom regionalny. Dzisiaj bym powiedział, że w Polsce ukształtowany jest obyczaj, że do wyborów parlamentarnych idzie się poprzez partie polityczne, i że ten obyczaj bardzo silnie przeniósł się na poziom regionalny. Dziś sejmiki są kształtowane przez partie polityczne i przejście na poziom regionalny tworów obywatelskich jest bardzo trudne. Jeżeli chce się realnie uczestniczyć w sprawowaniu władzy, to trzeba to zrobić w porozumieniu z partią polityczną. W Polsce istnieją dwa duże, poważne ugrupowania, PO i PiS. Historycznie powiedziałbym, że związany jestem z obydwoma, będąc klasycznym sierotą po POPiS-ie. Dzisiaj jest mi bliżej do PO.

– A nie boi się Pan, że targana aferami PO pociągnie Pana w dół? Ostatnie sondaże pokazują, że Polacy nie zapomnieli przez wakacje afery podsłuchowej.

Reklama

– Mój śp. ojciec mawiał, że tylko silne ryby płyną pod prąd. Podobają mi się w polityce ruchy nieoczywiste. Rzeczywiście, Platforma po 7 latach sprawowania władzy wykazuje pewne zużycie, widać też, że nie jest bytem doskonałym. Ale powtórzę raz jeszcze, do uprawiania realnej polityki od szczebla regionalnego wzwyż trzeba się zabierać poprzez partie polityczne. Jeśli chce się reperować państwo, trzeba to robić właśnie poprzez partie, nawet jeśli są nadszarpnięte zębem czasu. Droga do naprawy Polski wiedzie poprzez polepszanie funkcjonowania ugrupowań politycznych, tych istniejących. Na rzeczywistość nie ma się co obrażać. Stąd taka moja decyzja.

– Rysują się też pierwsze kierunki kampanii. Jednym z nich będą finanse Wrocławia, które, wg opozycji, są w dramatycznym stanie. Panie Prezydencie, w jakim stanie są finanse Wrocławia?

– Finanse są w dobrym stanie. Od 2014 r. obowiązuje nowy wskaźnik zadłużenia nawiązujący do tzw. złotej reguły finansów publicznych, która sprowadza się do tego, że samorządy są oceniane poprzez bardzo zdroworozsądkowe podejście ukazujące bieżącą nadwyżkę finansową. Chodzi o różnicę między wpływami podatkowymi a bieżącymi wydatkami. W wypadku Wrocławia mamy jedną z najwyższych nadwyżek w skali kraju. Druga dobra informacja jest taka, że całkiem niedawno został opublikowany ranking zamożności miast polskich, w którym dzieli się dochody miasta przez ilość mieszkańców. Znaleźliśmy się w nim zaraz po Warszawie. Mamy oczywiście zaciągnięty kredyt w wysokości nieco ponad 50-ciu procent rocznego budżetu, ale nie mamy żadnych problemów z jego spłatą. I jeszcze jedna uwaga. Gdyby zadłużenie Wrocławia przeliczyć na produkt brutto generowany na jego terenie, to to zadłużenie wynosiłoby ok. 5-6%. Proszę więc spać spokojnie, nie mamy żadnych kłopotów z obsłużeniem naszych zobowiązań.

– A zadłużenie miejskich spółek. Czy ono wpisuje się w zadłużenie miasta?

Reklama

– Jestem spokojny, jeśli chodzi o sytuację finansową wrocławskich spółek miejskich. Część tych przedsiębiorstw, owszem, zaciągnęła komercyjne kredyty w bankach, ale są to kredyty związane z bieżącym ich funkcjonowaniem i są one pokrywane z bieżących przychodów, np. Wrocławski Port Lotniczy, MPWiK. W przypadku Aquaparku i Stadionu Miejskiego ich kredyty faktycznie są zabezpieczone poprzez zaplanowane środki w budżecie Wrocławia na ich spłatę. Kredyty większości spółek miejskich budżetu Wrocławia nie dotykają i w żaden sposób na niego nie wpływają. Chcę więc podkreślić, że w przypadku finansów miasta i finansów spółek miejskich w żadnym przypadku nie zapala się czerwona lampka.

– Europejska Stolica Kultury. Liczył Pan na solidne rządowe dofinansowanie tej imprezy – ponad 200 mln zł. Tymczasem media donoszą, że Wrocław być może otrzyma tylko część tej sumy. Kto zatem sfinansuje ESK i czy potrafi Pan już powiedzieć, jaki będzie jego budżet?

– Realnie spodziewaliśmy się ok. 150-180 mln zł dotacji rządowej. Dziś jestem po słowie z premierem polskiego państwa i z minister kultury, którzy obiecali ok. 120 mln zł. Dokument, w którym ta kwota ma być zapisana – Wieloletni Program Rządowy – jest w ostatniej fazie tworzenia. Lada dzień odbędą się nad nim konsultacje międzyresortowe. Jaki więc będzie budżet ESK? Nasze roczne wydatki na kulturę to kwota ok. 150 mln zł, do tego dojdzie rozłożona na 3 lata omawiana dotacja rządowa. Szacuję, że w 2016 r. budżet ESK wyniesie między 150 a 200 mln zł. W porównaniu z innymi europejskimi stolicami kultury to znacząca kwota, np. Wilno, które kilka lat temu było taką stolicą, dysponowało znacznie mniejszymi funduszami.

2014-09-03 16:12

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

II Turniej Piłki Siatkowej Duszpasterstw Akademickich Wrocławia

Zawody odbędą się już w niedzielę 27 stycznia 2013 r. w godz. 9.00 - 15.00 na hali sportowej Uniwersytetu Przyrodniczego na ul. Chełmońskiego 43. Turniej tradycyjnie (bo taką tradycję chcemy zbudować) rozpocznie się Mszą św. o 7.30 w kaplicy DA Przystań - obrońców tytułu.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV: Zapobieganie przemocy wobec kobiet to pilne zadanie Kościoła

2026-03-08 11:35

[ TEMATY ]

Kościoła

zapobieganie przemocy

wobec kobiet

pilne zadanie

Vatican Media

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

Papież na łamach watykańskiego czasopisma „Piazza San Pietro” odpowiedział na skierowany do niego list z prośbą o pomoc dla kobiet, ofiar przemocy.

Autorka obszernego listu, Giovanna, pytała Papieża:
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję