Rytmicznie, pięknymi głosami i w barwnych strojach zaprezentowała się w Rzeszowie 4 sierpnia br. grupa „Claret Gospel”. W ramach kilkumiesięcznego tourneé po Polsce, po kilku koncertach w regionie zakończyła pobyt tutaj mini koncertem w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Podkarpackiego
Członkowie grupy spotkali się z marszałkiem Władysławem Ortylem i członkiem Zarządu Województwa Bogdanem Romaniukiem.
W Polsce zespół gości od 31 maja i będzie koncertował do 11 września br. Ta kilkunastoosobowa grupa wokalno-ewangelizacyjna z Wybrzeża Kości Słoniowej utworzona została w 2001 r. z inicjatywy polskich Misjonarzy Klaretynów w Abidżanie i Bouaflé na Wybrzeżu Kości Słoniowej. Podczas koncertów przedstawia jak śpiewem i tańcem modli się Afryka. To powiew afrykańskich rytmów, radości, modlitwy poprzez śpiew. To nie są jedynie koncerty, ale przede wszystkim świadectwo wiary i uwielbienia Boga. Młodzi Afrykańczycy bez wielkiej filozofii i teologii, ale niezwykle sugestywnie i z przekonaniem śpiewają o Jezusie Chrystusie, modlą się i zapalają śpiewem do modlitwy innych, podczas koncertów porywają zgromadzonych do wspólnego śpiewu i tańca. Tak było podczas koncertu w kościele pw. św. Jadwigi Królowej w Rzeszowie, a 3 sierpnia zespół występował także w sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej. Natomiast 2 sierpnia „Claret Gospel” zaśpiewał w miejscu szczególnym – w zabytkowym XIX-wiecznym parku przy Muzeum Kardynała Adama Kozłowieckiego SJ w Hucie Komorowskiej, pokazującym życie i działalność kardynała, dla którego Zambia była drugą ojczyzną.
Ich świetny występ można było podziwiać także podczas tegorocznego koncertu „Jednego Serca, jednego Ducha” w Rzeszowie. W tym roku zespół koncertował m.in. w Warszawie, Wrocławiu, Łodzi, Sandomierzu, Słupsku, Bytomiu, Jeleniej Górze, Karpaczu, Przemyślu i wielu innych miastach Polski.
Daniil Olegowicz Trifonov to dzisiaj jedno z najbardziej elektryzujących nazwisk światowej pianistyki. 26-letni wirtuoz podbija serca zarówno krytyków, jak i melomanów, a to nieczęsto chadza ze sobą w parze. Urodzony w Niżnym Nowogrodzie pianista jest laureatem licznych konkursów, z naszym Międzynarodowym Konkursem Pianistycznym im. Fryderyka Chopina włącznie (2010 r. – III nagroda oraz laur Polskiego Radia za wykonanie mazurków). Trudne do przecenienia są wygrane rok później w konkursie im. Piotra Czajkowskiego (Moskwa) oraz rozbicie banku w konkursie im. Artura Rubinsteina w Tel Awiwie (grand prix i trzy wyróżnienia, w tym za wykonanie kompozycji Fryderyka Chopina i publiczności). Dla nas, Polaków, najbardziej radosny jest fakt, że w osobie Trifonova mamy wielkiego ambasadora Chopinowskich fraz, w dodatku kompetentnego i porywającego w interpretacjach. I w chwili, w której gazety bez wahania obok jego nazwiska dodają słowa: „najwybitniejszy pianista swego pokolenia”, Rosjanin wydał album pt. „Chopin Evocations”, poświęcony całkowicie Chopinowskiej materii. Zgadza się. Nie piszę: „muzyce Fryderyka Chopina”, a wszystkiemu temu, co wydarzyło się muzycznie wokół naszego wielkiego mistrza. Oczywiście, nie brak tu i oryginalnych fraz naszego kompozytora, jednak dostały one nową oprawę. Chodzi o oba koncerty fortepianowe, w których wypadku nowej instrumentacji dokonał Mikhail Pletnev. Nie są to zmiany rewolucyjne, jednak ilekroć ktoś dotyka oryginału, zadaję sobie pytanie: po co? Może chodzi o dotknięcie legendy, zmierzenie się z nią, ogrzanie w słońcu Chopinowskiego geniuszu? Na pewno Pletnev (świetny jako zarówno dyrygent, jak i pianista) pokazał nam swoją wizję, lecz nie wnosi ona kompletnie nic wartościowego, nowego. Tym bardziej że dyskusje nad artyzmem orkiestrowej warstwy Chopinowskich koncertów zawsze budziły dyskusje (głosy o tym, że Chopin nie był najlepszym orkiestratorem, nie są odosobnione). Uciął je Nikołaj Rimski-Korsakow (choć ten cytat przypisuje się również Modestowi Musorgskiemu), który po obejrzeniu partytury z Koncertem f-moll powiedział: „Nic dodać, nic ująć”. Najważniejsze, że wygrywają wirtuozeria i artystyczna wizja Trifonova.
Palestyńczycy oglądają miejsce izraelskiego ataku lotniczego, którego celem był obóz namiotowy w południowej Strefie Gazy
Proboszcz katolicki z miasta Gaza ks. Gabriel Romanelli niepokoi się sytuacją dzieci w Strefie Gazy. „Od początku zawieszenia broni w październiku ubiegłego roku w Strefie Gazy zmarło około 100 dzieci. Żadne z nich nie zmarło z przyczyn naturalnych” - powiedział duchowny w rozmowie z papieskim stowarzyszeniem Pomoc Kościołowi w Potrzebie.
Kapłan zwrócił uwagę, że wojna jeszcze się nie skończyła. Chociaż w niektórych częściach Strefy Gazy ustały masowe bombardowania, to ataki trwają nadal, zwłaszcza poza tzw. żółtą linią, granicą wojskową ustanowioną podczas zawieszenia broni w październiku.
Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
