Reklama

Triumf siły ducha

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Walcząc o wolność (…) zdecydowaliście, że na siłę fizyczną będziecie odpowiadać wyłącznie siłą duchową. W odwadze życia prawdziwego oraz autentycznego dostrzegliście jedyne skuteczne remedium na przemoc i fałsz autorytarnego państwa – mówił kard. Pietro Parolin, który 4 czerwca br. w archikatedrze warszawskiej przewodniczył Mszy św. sprawowanej w 25. rocznicę zapoczątkowania wolnościowych przemian w naszym kraju.

Eucharystię razem z sekretarzem stanu Stolicy Apostolskiej koncelebrowało kilkunastu hierarchów, wśród nich kard. Kazimierz Nycz. Metropolita warszawski na początku Mszy św. zaprosił zebranych do modlitwy „za całą ojczyznę i całą Europę”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W Liturgii udział wzięli: prezydent Bronisław Komorowski, król Belgii z małżonką, wielki książę Luksemburga Henryk, a także prezydenci Rumunii, Malty i Łotwy. W ławach katedry zasiedli również członkowie rządu, parlamentarzyści, przedstawiciele korpusu dyplomatycznego, samorządowcy i ludzie kultury.

W homilii kard. Parolin stwierdził, że trzeba przypominać światu, iż to w naszym kraju miał miejsce początek wielkich przemian ustrojowych, które przeobraziły Europę Środkowo-Wschodnią. Pierwszym owocem prowadzącym do zmian była Solidarność, która powstała po pierwszej pielgrzymce Jana Pawła II do Ojczyzny. Watykański hierarcha przypomniał, że Papież Polak zawsze modlił się za Polskę, a w trakcie kolejnych wizyt nad Wisłą upominał się o „prawa człowieka i narodu”. – To wszystko doprowadziło (…) do odzyskania w końcu upragnionej wolności – podsumował watykański sekretarz stanu. – Bezkrwawa polska transformacja była wielkim zwycięstwem odwagi, rozsądku i moralności nad cynizmem poprzedniego systemu – podkreślił.

W dalszej części homilii kard. Parolin zwrócił uwagę na duże materialne rozwarstwienie społeczne, które powoduje, że „w części społeczeństwa osłabł wolnościowy entuzjazm sprzed 25 lat”. – Jedni mają bowiem możliwości korzystania z pełnej wolności, inni zaś, choć formalnie cieszą się wolnością, z powodu swojej sytuacji, zwłaszcza materialnej, realnie nie mogą z niej korzystać – stwierdził hierarcha i dodał, że kwestia nierówności jest palącym wyzwaniem dla polityków i ekonomistów.

2014-06-10 14:43

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Rozważanie: Ostatnie słowa Juliana Tuwima. Ta historia porusza do dziś

2026-01-09 11:13

[ TEMATY ]

ks. Marek Studenski

Materiał prasowy

Czy można zgasić światłość wiekuistą… dla oszczędności? W tym odcinku wracam do ostatnich słów Juliana Tuwima – zapisanych na serwetce godzinę przed śmiercią. Zderzam je z naszym światem: piosenkami bez sensu, szopkami bez twarzy, kulturą bez Boga.

Opowiadam historię wypreparowanej kolędy, sztucznej inteligencji, która nie rozumie Wcielenia, i przyjaźni dwóch poetów, w której więcej było poszukiwania niż deklaracji wiary.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa i wiara ożywiają naszego ducha

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mk 6, 45-52.

Piątek, 9 stycznia. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję