Reklama

Niedziela Podlaska

Podziękowanie

Niedziela podlaska 20/2014, str. 1

[ TEMATY ]

biskup

Marek Sobisz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Powoli dobiega końca posługa pasterska bp. Antoniego Pacyfika Dydycza w naszej diecezji. W tym krótkim podziękowaniu redakcji „Niedzieli Podlaskiej”, które również będzie wdzięcznością wiernych diecezji drohiczyńskiej, przede wszystkim pragnę podkreślić, że to dzięki zabiegom bp. Antoniego nasza diecezja ma oddzielną wkładkę Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, dzięki której wierni na bieżąco mogą śledzić wydarzenia z życia naszej diecezji. Pochylając się nad posługą biskupią, śmiało należy stwierdzić, że otwiera ona nam oczy na to, czego do końca nie byliśmy świadomi. Bp Antoni Pacyfik Dydycz na przestrzeni 20 lat swojej posługi jako ordynariusz diecezji drohiczyńskiej dokonał czegoś wręcz niesamowitego. Dwa wymiary posługi – głoszenie Słowa Bożego oraz sprawowanie sakramentów, a w to wszystko wplecione zarządzanie diecezją. Ksiądz Biskup dokonał reorganizacji administracyjnej kurii diecezjalnej, przeprowadził synod diecezjalny, powołał do istnienia kilka parafii, konsekrował wiele świątyń oraz wiele innych inicjatyw o charakterze administracyjno-pastoralnym. Spod jego pióra, jak się okazuje, wyszło bardzo dużo tekstów. Jedne z nich były przeznaczone od samego początku do druku, inne natomiast związane z posługą głoszenia Słowa Bożego podczas sprawowanych sakramentów. Patrząc na horyzont poruszanych zagadnień, można dostrzec wielką wrażliwość Autora, który dostrzegał złożoność życia społeczno-kulturalnego. Bowiem ich tematyka dotykała praktycznie każdego wymiaru ludzkiego życia. Próbując dokonać pewnej systematyki, należy uwypuklić wśród nich takie przestrzenie, jak: socjologiczne spojrzenie na procesy i zmiany życia społecznego; media i ich rola w budowaniu sprawiedliwości społecznej; rola i misja kultury w życiu jednostek i społeczeństw; nauka i edukacja w służbie człowieka; budowanie świadomości eklezjalnej oraz to, co bardzo zajmowało Księdza Biskupa, czyli losy rodzin i naszej Ojczyzny, a także krzewienie postaw patriotycznych. Przedstawiona powyżej próba usystematyzowania bogactwa poruszanych zagadnień do końca nie jest wystarczająca, bowiem wiele tekstów napisanych przez bp. Antoniego Dydycza jest z pogranicza przedstawionych płaszczyzn. Warto podkreślić, że każdy tekst zogniskowany jest chrystologicznie, że Jezus Chrystus, który jest Drogą, Prawdą i Życiem, jest jedyną, a zarazem ostateczną odpowiedzią i rozwiązaniem dla trudnych i narastających problemów, z jakimi boryka się współczesne społeczeństwo wchodzące w przestrzeń pluralizmu w każdej przestrzeni ludzkiego życia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2014-05-14 15:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Na Synodzie o Nowej Ewangelizacji

[ TEMATY ]

biskup

synod

GRZEGORZ GAŁĄZKA

CZYTAJ DALEJ

Ocalić wspólnotę

2026-09-01 14:53

Niedziela Ogólnopolska 36/2026, str. 26

[ TEMATY ]

wspólnota

zbawienie

ocalić

Adobe Stock

Rodzina

Rodzina
Dzisiejsze czytania są dla nas bardzo przejrzyste: mam obowiązek troszczyć się o zbawienie nie tylko własne, ale także drugiego człowieka. Jak mantra wraca do nas tekst, że wszyscy zbawiamy się we wspólnocie. Idę do nieba nie sam, lecz z tymi, których Bóg stawia na drodze mojego życia. Zbawienie mojego brata i mojej siostry to także moja sprawa. W tekście ze Starego Testamentu Bóg szukał Abla, a Kain Mu odpowiedział: czyż jestem stróżem swego brata? Dzisiejszy tekst z Księgi proroka Ezechiela mówi wyraźnie, że jesteś stróżem domu Izraela. Jesteś stróżem swego brata i swojej siostry. Jesteś za nich odpowiedzialny, zwłaszcza gdy się pogubią. Nie może ci być obojętne to, że twój brat czy twoja siostra popadają w grzech. Musisz działać. Nigdy nie wolno cieszyć się z grzechu drugiego człowieka ani tym bardziej z jego potępienia. Jeśli zawiedziemy, to nas samych zaprowadzi to do piekła. Ocalenie własnej duszy idzie, kiedy upominamy brata czy siostrę. Zadanie, które Bóg daje prorokowi Ezechielowi, nie jest łatwe. Nie jest łatwo zwrócić uwagę drugiemu człowiekowi, zwłaszcza wtedy, kiedy stoi wyżej ode mnie. Nieraz wolelibyśmy przejść obojętnie, jakby to nie była nasza sprawa. Dzisiaj Bóg mówi: zbawienie i odpowiedzialność za drugiego człowieka to twoja sprawa. To twój obowiązek: zadbać o jego zbawienie, aby nie został potępiony. Bo jego potępienie może oznaczać również twoje. Zwykle czujemy obawę przed zwróceniem uwagi drugiej osobie, ale niekiedy bywa tak, że z wielką pasją wytykamy komuś błędy. Jeśli chcemy działać w mądrości Bożej, musimy sięgnąć także do dzisiejszego drugiego czytania – z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Upominam drugiego człowieka dlatego, że go kocham. Czynię to tak, by go nie urazić i nie zadać mu bólu. Nie chcę stawiać siebie ponad innych. Miłość wskazuje mi drogę, jak uratować drugiego. Miłość jest zatem doskonałym wypełnieniem prawa – podkreślam to po raz drugi. Nie zapominajmy o tym. Bez miłości nie ma w nas ducha Bożego. Miłość doda także odwagi, aby stanąć w prawdzie wobec drugiego człowieka. Wpierw, oczywiście, trzeba stanąć przed Bogiem. Ciężkie to brzemię, gdy ojciec czy matka muszą zwrócić uwagę dorosłemu dziecku. Bardzo trudna to sytuacja, kiedy zwracając uwagę, możemy stracić najbliższych, pozycję w pracy bądź w społeczności. Możemy zostać wyśmiani albo wzgardzeni. Wobec Boga natomiast wypełniliśmy obowiązek miłości do drugiego człowieka, w trosce o jego zbawienie i życie wieczne. Bóg nigdy nie zostawi nas samych. Upomnienie drugiego człowieka – jak pisze sam ewangelista Mateusz – zakłada 3 etapy. Najpierw – w cztery oczy. Potem – w obecności dwóch świadków. Na koniec zaś – wobec całej wspólnoty Kościoła. Upomnienie ma na celu ocalić współpracę. Ten człowiek ma powrócić na łono wspólnoty i Kościoła – do jedności z Jezusem. Mądrość roztropnego działania otrzymujemy na modlitwie. Gdzie dwaj zgodnie o coś proszą w imię Jezusa, to otrzymają. Mądrość upominania drugiego człowieka płynie przez modlitwę w duchu miłości. Chcemy pozyskać każdego dla Chrystusa. Pragniemy zrobić wszystko, aby nastał jeden pasterz i nastała jedna owczarnia. Wybór i decyzję pozostawiamy tym, do których Bóg nas posyła w naszym codziennym życiu. Niech obok naszych słów świadectwem będą nasze uczynki. Miłość wypełnia całe prawo i od początku istnienia chrześcijan wywoływała wśród pogan zachwyt. Niech i dziś świadectwo naszej miłości do Boga i drugiego człowieka porywa innych do Jezusa.
CZYTAJ DALEJ

Kochać jak Prymas

2026-09-06 18:17

[ TEMATY ]

bp Romuald Kamiński

bł. Stefan Wyszyński

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

- Człowiek, który prawdziwie kocha Boga i przekłada tę miłość w codziennych relacjach do drugiego człowieka, nigdy nie popełni błędu. Miłość to jest wartość, która jest tak wielka i mocna, że potrafi bezpiecznie porządkować wszystkie sprawy, jakie człowiek przeżywa – powiedział w czasie Mszy św. w Choszczówce podczas V Dziękczynienia za bł. Stefana Wyszyńskiego bp Romuald Kamiński.

Ordynariusz warszawsko-praski przewodniczył koncelebrowanej Eucharystii odprawianej przed domem Instytutu Prymasa Wyszyńskiego w przededniu 5. rocznicy beatyfikacji Pryma Tysiąclecia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję