Powyższe zapisy znajdują się w obowiązujących dziś dokumentach Kościoła. Ale Kościół od początków swojego istnienia był mecenasem i depozytariuszem sztuki najwyższej próby; sztuki, której celem jest zbliżanie umysłów wiernych do poznawania piękna doskonałego - jakim jest rzeczywistość Boska - za pomocą przeżywania piękna dzieł sztuki.

Piękno muzyki

Wśród wszystkich dziedzin sztuki najbardziej uprzywilejowaną rolę pełniła zawsze muzyka. Podczas gdy architektura, rzeźba i malarstwo tworzyły i tworzą przestrzeń dla liturgii, muzyka stała się jej integralną częścią. Dlaczego właśnie muzyka? Może dlatego, że jako jedyna jest sztuką absolutnie niematerialną, jak niematerialna jest rzeczywistość Boska. Nie można muzyki ani zobaczyć, ani dotknąć. Nie przebywa na stałe w jednym miejscu. Nie da się jej ani uchwycić, ani zatrzymać. Muzyki można jedynie doświadczać zmysłem słuchu i przeżywać jej piękno. W przeciwieństwie do rzeźby czy obrazu, istniejących substancjalnie bez względu na to czy ktoś je właśnie ogląda, czy nie, muzyka istnieje tylko w momencie jej wykonywania. Każde wykonanie muzyki jest aktem jednorazowym i niepowtarzalnym. Ten sam wykonawca nie zagra drugi raz tak samo tego samego utworu. Ten sam akord zagrany drugi raz zabrzmi w naszych uszach zupełnie inaczej, niż za pierwszym razem. Muzyka jest więc sztuką, której doświadczanie jest najbliższe doświadczeniu łaski Bożej. Jej także nie widzimy, nie możemy jej ani dotknąć, zmierzyć, ani zatrzymać w miejscu. Pismo Święte zapisane na papierze nie ma żadnej mocy, dopóki nie zostanie świadomie odczytane, wysłuchane i przyjęte do serca, podobnie jak nuty zapisane na papierze nie są muzyką, dopóki nie zostaną wykonane.

Wykonywanie muzyki sakralnej nie przynosi chwały wykonawcom, na których spoczywa jedynie odpowiedzialność wiernego przekazania spuścizny pozostawionej przez kompozytora. Nie jest także chwałą kompozytora tworzenie muzyki Soli Deo Gloria, gdyż jego zadaniem z kolei jest tylko przekazanie nam piękna, które ściągnął z nieba.

Czwarta edycja festiwalu

Powyższe założenia legły u podstaw organizacji świeradowskiego Festiwalu Muzyki Sakralnej Pro Musica Sacra. Dziś przychodzi nam podsumować czwarty rok działalności. Ostatnia, czwarta edycja tej imprezy była jak dotąd edycją najbogatszą, najróżnorodniejszą, jeśli chodzi o wykonywany repertuar i zarazem najlepszą pod względem poziomu wykonawstwa. Było to możliwe przede wszystkim dzięki współpracy wielu znakomitych artystów.

Koncert finałowy 13 października wykonał Chór Kameralny Politechniki Wrocławskiej Consonanza pod dyrekcją prof. Marty Kierskiej-Witczak. Chórowi towarzyszył Tomasz Kmita, grający na organach. Główną atrakcją koncertu było wykonanie Mszy G-dur Ignacego Reimanna. Kompozycja ta została niedawno odkryta i przy współudziale chóru Consonanza prawykonana po ponad stu latach przerwy.

Czwarta edycja festiwalu była także pierwszą, w czasie której mogliśmy się cieszyć pięknem brzmienia odremontowanych organów w świeradowskim kościele, co również znacząco wpłynęło na poziom koncertów. W tym miejscu wypada nam jeszcze raz podziękować Adamowi Wolańskiemu oraz wszystkim pracownikom jego zakładu organmistrzowskiego za rzetelne wykonanie prac konserwatorskich przy organach i za opiekę nad instrumentem w czasie festiwalu.

Podziękowania

Impreza nie mogłaby się odbyć bez wsparcia sponsorów. Największą dotację otrzymaliśmy w tym roku od Starostwa Powiatowego w Lubaniu. Podziękowania należą się staroście Waleremu Czarneckiemu za objęcie patronatu nad imprezą. Nieocenioną pomoc, jak co roku, otrzymaliśmy od Urzędu Miasta w Świeradowie-Zdroju. Miasto pomaga nie tylko finansowo, ale również w inny sposób. To właśnie w urzędzie miasta, a dokładnie w referacie promocji pracownicy przygotowują i drukują plakaty, programy, a także zajmują się wieloma sprawami organizacyjnymi i rozliczeniowymi. Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy od czterech lat są życzliwi organizatorom festiwalu, a w szczególności burmistrzowi Rolandowi Marciniakowi za to, że od początku stwarza nam możliwości korzystania z pomocy urzędu miasta, a ponadto sam regularnie wspiera sprawy organizacyjne. Podziękowania kierujemy także w stronę proboszcza parafii pw. św. Józefa w Świeradowie-Zdroju ks. Franciszka Molskiego. Parafia przyczyniła się nie tylko finansowo do organizacji festiwalu, ale także umożliwiła organizowanie koncertów w kościele czy odbywanie prób w pomieszczeniach przykościelnych. Dziękujemy również Małgorzacie Gettner, prezesowi Fundacji na Rzecz Rozwoju Społeczności Lokalnej Świeradów-Czerniawa oraz jej skarbnikowi Annie Abramczyk. Panie zajmują się księgowością niezbędną przy rozliczaniu dotacji publicznych. Ponadto fundacja użycza naszym działaniom swojej osobowości prawnej, co jest niezwykle pomocne w wielu działaniach organizatorskich. Ukłony także w stronę prof. Marty Kierskiej-Witczak, kierownika Zakładu Muzyki Kościelnej w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu za udzielenie patronatu nad imprezą. Dziękujemy ks. Piotrowi Dębskiemu, referentowi ds. Muzyki Kościelnej Legnickiej Kurii Biskupiej za nieocenioną pomoc przy sprawach formalnych, związanych z remontem organów, odbiorem prac oraz ogólną opiekę nad naszą działalnością. Dziękuję proboszczom kościołów, w których odbyły się koncerty za udostępnienie świątyń i gościnę. Wszystkim hotelarzom i restauratorom, którzy wspomogli nasze działania, świadcząc nieodpłatnie usługi na rzecz naszych gości. W końcu dziękujemy wspaniałej publiczności za liczne uczestnictwo w koncertach i hojne ofiary pieniężne. Każda pomoc, każdy gest życzliwości jest dla nas bardzo ważny i składamy serdeczne Bóg zapłać wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób wsparli naszą pracę na rzecz pielęgnowania kultury muzycznej Świeradowa i regionu. Już dziś prosimy o wsparcie naszej inicjatywy także w przyszłym roku, aby to dzieło, jakim jest Pro Musica Sacra, mogło być kontynuowane.